Γράφει ο Ηλίας Σακαλής
«Ανωνύμῳ δημοσιογράφῳ»
(Επιστολή)
Φίλτατε φίλε! Γνωρίζεις, ασφαλώς, ότι τα Μ.Μ.Ε., ως τέταρτη εξουσία, ασκούν καθοριστική επίδραση στη ζωή ενός λαού. Όμως, για να είναι ευσυνείδητη η ενημέρωση, την οποία πλέρια προσφέρετε, επιβάλλεται αντικειμενικότητα και αμεροληψία.
Δεν επιτρέπεται η διαστρέβλωση, ο «μαμουθισμός» και ο «γιγαντισμός» των ειδήσεων, ούτε βέβαια και ο «νανισμός» αυτών, αλλά το «μέτρο», το κριτήριο των αξιών, όπως αυτό πρυτάνευσε στο Αρχαίο δράμα, καθότι κανόνας, όπως και εν προκειμένω, είναι το αξίωμα, η αρχή, το «δόγμα» ότι: «Τα γεγονότα είναι Ιερά, τα σχόλια ελεύθερα», διαφορότροπα και όχι πλάνα και απατηλά.
Σήμερα ο «Τύπος» ήρθε να αντικαταστήσει την «Αγορά» της αρχαίας Αθήνας, το καθημερινό «εντευκτήριο» των πολιτών της. Σήμερα η δίψα του κοινού για ενημέρωση συνέτεινε στην αλματώδη αύξηση των Μ.Μ.Ε. και όχι μόνο.
Σήμερα ο πολίτης συνέχεται από θαυμασμό και τον καταλαμβάνει ενθουσιασμός, όταν βλέπει οι ιδέες του να ερμηνεύονται από ένα δημοσιογραφικό όργανο.
Αίσθημα επιδοκιμασίας γεννιέται στην ψυχή του, οσάκις επιβραβεύεται το αγαθό και τιμωρείται το κακό. Τουναντίον δε εξανίσταται κατά πάσης αδικίας και υπερβολής και κυρίως, όταν αναρριπίζονται (= διεγείρονται ξανά) τα κατώτερα ανθρώπινα πάθη και ένστικτα.
Ενίοτε τα μέσα ενημέρωσης μεταβάλλονται σε φθοροποιό δύναμη και επηρεάζουν την κοινή γνώμη, όπως οι «περίφημοι» δημαγωγοί της Αθήνας Κλέων και Αλκιβιάδης, οι οποίοι έχοντας αποβάλει κάθε ηθικό χαλινό παρέσερναν δια της κολακείας τους Αθηναίους σε πράξεις ατιμωτικές.
Ο Αριστοτέλης υποστηρίζει ότι ένα τραγικό γεγονός, όπως η Εθνική Τραγωδία των Τεμπών, έχει αρχή, μέση και τέλος. Εάν λοιπόν υποθέσουμε ότι «αρχή» του τραγικού αυτού συμβάντος είναι η ανεύρεση και η ταυτοποίηση των νεκρών και των τραυματιών, η Πολιτεία έφερε εις πέρας την υποχρέωσή της αυτή. Το επόμενο μέρος, δηλαδή η εξακρίβωση των αιτίων, ο προσδιορισμός των υπευθύνων και ό,τι άλλο «ένοχον», όλα αυτά βαίνουν προς το τέλος τους.
Διότι λοιπόν, τα δύο αυτά μέρη, ως σύνολα του «όλου» και όχι, απλά, ως μέρη του συνόλου έχουν σχεδόν περατωθεί, αναμένουμε εναγωνίως την έναρξη του τρίτου μέρους, δηλαδή το «Δικανικόν», ώστε αργά ή γρήγορα να κολαστεί το κακό και «εν τω άμα» να λάμψει η δικαιοσύνη και να επέλθει η «Ιατρεία» της ταραγμένης ψυχής μας.
Όμως σήμερα, που η νίκη της Δημοκρατίας έχει εξασφαλιστεί, που τούτου ένεκα οξύνονται οι αντιθέσεις του πλούτου και της πενίας, των ολίγων και του λαού, και που από την αναντίρρητη αυτή ζύμωση έχουν παραχθεί ύψιστα δημιουργήματα της τέχνης και της επιστήμης, δεν υπάρχει το στιβαρό χέρι, που να διευθύνει τη δύναμη του νόμου συνειδητά και υπεύθυνα.
Δυστυχώς δε φαίνεται να «αναφώσκει» (=να φέγγει) κάποια ελπίδα ευημερίας. Ένας ζωηρός και ευφάνταστος κυβερνήτης χρειάζεται, που να αισθάνεται ως ευεργέτημα την ανάγκη να διαθέτει τη φαντασία του και τη λογική του κρίση στην υπηρεσία της «ευταξίας». Όμως η υφιστάμενη ποικιλόμορφη φθορά έχει «τρώσει» (=πλήξει) την ηθική συναίσθηση των ικανών, που θα μπορούσαν να ανασηκώσουν την Πατρίδα μας από το «τέναγος» (=το βάλτο) της παρακμής, ώστε έτσι να καρποφορήσουν πάλι οι αρετές, οι αξίες και το «εύδαιμον» (=η καλοτυχία).
Λοιπόν, φίλοι δημοσιογράφοι! «Αλιείς ειδήσεων είστε. Πάνσοφοι όχι». Ούτε τέτοιους προτίθεμαι να σας αναδείξω. Δεν είστε ούτε Φιλόσοφοι, ούτε Δάσκαλοι, ούτε Γιατροί, ούτε Γεωπόνοι, ούτε Δικηγόροι, ούτε Δικαστές και Ανακριτές… ούτε, βέβαια, και Δικανικοί ρήτορες.
Δεν είναι ανάγκη κάθε λίγο και λιγάκι να «συνδαυλίζετε», να φυσάτε τη φωτιά, για να μη σβήσει. Να είστε βέβαιοι ότι θα επέλθει η «ποινή» η θεσπιζόμενη από τους Νόμους της Πολιτείας και «εν ταυτώ» η κάθαρση των «ημαρτημένων».
Ως εδώ λοιπόν και μη παρέκει…
Η «νεκρική» σιγή των Τεμπών «βοά» από μόνη της.
| Άστρος6-10-2025
Ηλίας Θεμ. Σακαλής Φιλόλογος 27550 – 22537 |