Γράφει ο Νίκος Μπάρλας
Η ελαιοκαλλιέργεια εκπέμπει σήμα κινδύνου Η ελληνική ελαιοκαλλιέργεια βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η τιμή του ελαιολάδου έχει καταρρεύσει, κυμαινόμενη πλέον μεταξύ 3,50 και 4,00 ευρώ το κιλό, επίπεδα που σε πολλές περιπτώσεις δεν καλύπτουν ούτε το κόστος παραγωγής. Την ίδια στιγμή, οι παραγωγοί καλούνται να αντιμετωπίσουν το διαρκώς αυξανόμενο κόστος των εργατικών, καθώς το υψηλό κόστος διαβίωσης έχει εκτοξεύσει τα ημερομίσθια.
Σε αυτά προστίθενται το υψηλό κόστος ελαιοποίησης, οι συνεχείς αυξήσεις στα αγροεφόδια, αλλά και η έλλειψη ουσιαστικής στήριξης μέσω επιδοτήσεων. Το αποτέλεσμα είναι απογοήτευση και αδιέξοδο.
Ως διαχειριστής της ομάδας «Οι Φίλοι της Ελιάς», διαπιστώνω καθημερινά ότι ολοένα και περισσότεροι ελαιοπαραγωγοί σκέφτονται σοβαρά να εγκαταλείψουν την καλλιέργεια.
Πρόκειται για μια εξέλιξη που δεν αφορά μόνο τους ίδιους, αλλά την ελληνική ύπαιθρο, την τοπική οικονομία και ένα από τα σημαντικότερα εθνικά μας προϊόντα.
Μία από τις βασικές αιτίες της πίεσης στις τιμές αποτελεί και η αύξηση των εισαγωγών ελαιολάδου από τρίτες χώρες, όπως η Τυνησία. Είναι αναγκαίο η Πολιτεία και η Ευρωπαϊκή Ένωση να εξετάσουν άμεσα το ζήτημα και να λάβουν μέτρα που θα διασφαλίζουν τον υγιή ανταγωνισμό, θα προστατεύουν το εισόδημα των Ελλήνων παραγωγών και θα στηρίζουν τη βιωσιμότητα της ελληνικής ελαιοκαλλιέργειας.
Ο αγροτικός κόσμος δεν ζητά προνόμια. Ζητά να μπορεί να συνεχίσει να παράγει με αξιοπρέπεια, να αμείβεται δίκαια για τον κόπο του και να μην οδηγηθεί στην εγκατάλειψη μιας καλλιέργειας που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας, της οικονομίας και της ταυτότητας της χώρας μας. Η ελληνική ελιά και το ελληνικό ελαιόλαδο αξίζουν έμπρακτη στήριξη, πριν να είναι αργά.
Με εκτίμηση, [Νικόλαος Μπάρλας] Διαχειριστής της ομάδας «Οι Φίλοι της Ελιάς»