Αγιαννίτικες νοσταλγικές αναμνήσεις
«Καί ’φυγαν έντρομες οι αναμνήσεις
κί ’ρθαν άτρομες οι νοσταλγίες!»
«Το Καλογεροβούνι»
Φίλοι μου Αγιαννίτες: Δηλώνω απερίφραστα ότι είμαι «Χριστιανός Ορθόδοξος». Ένας υπέρμαχος του Χριστιανισμού. Δηλαδή της θρησκείας που ίδρυσε «ο Κύριος και θεός και Σωτήρας ημών Ιησούς Χριστός».
Η γη μας είναι φτωχή, αλλά ο Χριστός με την έλευσή του την ευλόγησε και την κατέστησε πλούσια και αυτάρκη σε αγάπη και ανθρωπιά.
Αν εμείς, οι άνθρωποι, δεν δοξολογούμε τον «’εν ὑψίστοις θεό»,δεν είναι δυνατόν να βρούμε την «ἐπί γῆς εἰρήνη». Τα διδάγματα του Χριστού μας «σελαγίζουν» (=λάμπουν, ακτινοβολούν) σαν φωτεινά μετέωρα στο πνευματικό στερέωμα, ανάμεσα στα «αστρικά» διαστήματα όλου του Σύμπαντος.
Συνάμα, πολυσχιδείς προσωπικότητες, σοφοί, κοινωνικοί εργάτες, υπέρμαχοι της αλήθειας, ασυμβίβαστοι αγωνιστές του καλού, εξαγιασμένες και θεωμένες ψυχές, συνθέτουν το σύνολο των σκαπανέων (= των πρωτοπόρων) της χριστιανικής διδασκαλίας.
Ως φλογερός, ως ένθερμος λάτρης της Ορθόδοξης, κατά Χριστόν, πίστεως, τολμώ να εκθέσω τα κάτωθι:
Η ρήση: «Χίλιοι μύριοι καλογέροι σέ ’να ράσο τυλιγμένοι» συνιστά ασφαλώς ένα αίνιγμα, το οποίον εάν το αποκρυπτογραφήσουμε, θα βρούμε το ζητούμενο, το υπονοούμενο.
Αντίθετα ως προς το βουνό που στέκει καμαρωτό απέναντι από την πλατάνα του Αη – Γιώργη, του Αγιαννίτη, και το ιστορικό Σπίτι του «Τζιωρτζιώνα», το ονομαζόμενο «Καλογεροβούνι», η ερμηνεία της ονομασίας του είναι δύσκολη και αμπαροκλειδωμένη. Όμως πάντα στα τέτοια ζητήματα άλλοτε η λαϊκή μούσα, άλλοτε η λαϊκή παράδοση, ενίοτε δε και η λαϊκή σοφία δίνουν την ορθή απάντηση. Εν προκειμένω, λοιπόν, «θρυλείται» ότι στα χρόνια που η Ορθόδοξη χριστιανική αντίληψη διήρχετο από πολλές δογματικές «συμπληγάδες» και αιρετικές εκφάνσεις αιωρείτο η «φήμη» ότι στην πλαγιά του βουνού αυτού είχαν «πετροτυλίξει», είχαν πετροτυλιγμένον, βυθισμένον, στην κυριολεξία, μέσα σε ένα υπαίθριο «πετροπήγαδο» έναν Καλόγερο, οπόθεν προφανώς και η εν λόγω ονομασία του βουνού!
Μέσα στην υπαίθρια, την πέτρινη αυτήν φυλακή, την κυκλοτερή, την με ακριβείς τις κατά πλάτος, αλλά με υπερβαίνουσες τις καθ’ ύψος κλασ(σ)ικές ανθρώπινες διαστάσεις, άφησε την τελευταία του πνοή, μαρτύρησε, κάποιος ασκητής, κάποιος «ερημίτης».
Γιατί άραγε! Τίνι λόγω; Θα σας ιστορήσω τα συμβάντα και τα έτι συμβαίνοντα στον πλανήτη μας κυρίως από τη γέννηση του Χριστού και εντεύθεν: Ένα «σύμφυρμα» (=μείγμα) θρησκειών, δογμάτων και αιρέσεων πλανάται ανά τους αιώνες, το οποίον πολλάκις οδήγησε την ανθρωπότητα σε «σφαγές» σε διωγμούς, σε ιερούς πολέμους κ.λ.π.
Όπως: εικονομάχους και εικονοκλάστες, μονοφυσιτισμός και μονοφυσίτες, προτεσταντισμός και προτεστάντες, Λουθηρανισμός και Λουθηρανοί, Πάπας και Παπισμός, Άγαρ και Αγαρηνοί, Ισμαήλ και Ισμαηλίτες, Βυζαντινοί και Ρωμαιοκαθολικοί, Ρώμη και Βυζάντιο, Ιουλιανοί και Παλαιοημερολογίτες, Γρηγοριανοί και Νεοημερολογίτες! Αλλά και αυτό το «φιλιόκβε-Filioque» (= και η εκ του Υιού εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος) τι σας λέει; Αυτός, λοιπόν, ο Καλόγερος τι έκανε και τον «λιθόκτισαν» έτσι, ώστε να πεθάνει όρθιος ατενίζοντας τον «Ουρανό» και ελπίζοντας μόνο απ’ Αυτόν;
Η βάναυση, η «σκαιή» αυτή πράξη μου θυμίζει τη «σφαγή» μυρίων (=10.000) χριστιανών κάπου στην Αφρική, κατά διαταγήν του Δεσπότη τους, διότι προτιμούσαν άλλον αντί αυτού.
Επίσης τη σφαγή δισμυρίων (=20.000) ασκητών κυριολεκτικά μέσα στις «σκήτες» τους, διότι αντιδρούσαν στον επιβαλλόμενον «σατραπισμό» από το Δεσπότη τους…
Αγαπητοί μου συμπολίτες! Το «Αγαπάτε αλλήλους», που είναι το κεντρικό «αξίωμα» της διδασκαλίας του Χριστού, καθώς και η αγάπη προς τον Θεό, που είναι η πλέον σύνθετη ΑΡΕΤΗ, πού «έβοσκαν» τότε και πού «βόσκουν» σήμερα;
Amen – Αμήν
| Άστρος
Φεβρουάριος 2025 Σακαλής Ηλίας του Θεμιστοκλέους Τηλ. 27550-22537 |