Του ROBINSONA
Πριν τις εκλογές στην ομιλία του στη Βουλή για το νομοσχέδιο που αφορά τις δικαστικές υπηρεσίες με στόχο την επιτάχυνση της απονομής της Δικαιοσύνης, ο Πρωθυπουργός είχε εμφανιστεί με μια ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση.
Η αυτοπεποίθηση αυτή ή αισιοδοξία πήγαζε από τις δημοσκοπήσεις οι οποίες προσπαθούσαν να παρουσιάσουν ένα επιθυμητό αποτέλεσμα υπέρ της ΝΔ περίπου στα ίδια επίπεδα του 2019. Δεν ήρθε το αναμενόμενο αποτέλεσμα και μάλιστα καλώς δεν ήρθε για να τους προσγειώσει λίγο και να δουν τι προβλήματα έχουν απέναντί τους. Βέβαια φαίνεται να πήραν το μάθημά τους, τώρα θα δούμε αν το έμαθαν καλά γιατί τελικά δεν ήταν τα αντίπαλα κόμματα αλλά τα προβλήματα της κοινωνίας. Από το αποτέλεσμα φάνηκε ότι ούτε τα αντιπολιτευτικά κόμματα κατάφεραν να πείσουν το λαό παρά τις απώλειες της ΝΔ για το λόγο ότι τα προβλήματα ξεπέρασαν τα κόμματα ενώ οι πολιτικοί τρεις λαλούν και δυο χορεύουν, ακροατές των προβλημάτων και οπαδοί της γκρίνιας και της μιζέριας. Φαίνεται όμως ότι ο Μητσοτάκης πείθει πιο πολύ και ότι έχει μια δυναμική στα δύσκολα εν συγκρίσει με τους άλλους αρχηγούς.
Με κάθε ευκαιρία διαπιστώνουμε ότι ουσιαστικές τομές στον τρόπο λειτουργίας του κράτους δεν έχουν γίνει. Μπορεί να έχουν ψηφιοποιηθεί εκατοντάδες υπηρεσίες του δημοσίου και να έχει εκλείψει η ανάγκη για επίσκεψη των πολιτών στις δημόσιες υπηρεσίες, όμως κρισιμότατες κρατικές υπηρεσίες παραμένουν τουλάχιστον αναποτελεσματικές. 1) Το περιστατικό με τη δολοφονία της νέας γυναίκας έξω από αστυνομικό τμήμα όπου είχε πάει για να ζητήσει βοήθεια ανέδειξε με ανάγλυφο τρόπο τον ωχαδερφισμό και την αδιαφορία που ενδημεί στο κράτος μας.
2 ) Είναι ο ίδιος ωχαδερφισμός και αδιαφορία που οδήγησε στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. 3 ) Ουσιαστικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας δεν έχουμε δει ούτε στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Η πολυπόθητη πραγματική αξιολόγηση που θα έχει επιπτώσεις για όποιον αξιολογείται δεν έχει έρθει. Η αποτελεσματικότητα των σχολείων μας βρίσκεται στο ναδίρ, όπως έχει αναδείξει και το πρόγραμμα PISA του ΟΟΣΑ. Στα πανεπιστήμια, αν και η κατάσταση με τους μπαχαλάκηδες έχει βελτιωθεί, κανείς δεν μπορεί να πει ότι έγιναν οι τομές που θα έβαζαν το ελληνικό πανεπιστήμιο σε τροχιά πραγματικού εκσυγχρονισμού, με παρεμβάσεις όπως είναι η πραγματική αξιολόγηση καθηγητών και δομών.
Μεγάλο μερίδιο της κοινωνίας που έδωσε την εντολή στον Κυριάκο Μητσοτάκη για πραγματικές μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονισμό της χώρας βρίσκεται αντιμέτωπο με το φάσμα της απογοήτευσης καθώς οι αναγκαίες αλλαγές είτε προχωρούν με ρυθμό χελώνας είτε δεν προχωρούν καθόλου. Προς το παρόν, δημοσκοπικά, φαίνεται ότι δεν έχουν ακόμη γυρίσει την πλάτη τον Πρωθυπουργό. Δεν το έχουν κάνει ακόμη, κατά την ταπεινή άποψή μου, για δυο λόγους.
Ο πρώτος είναι η οικονομία. Παρά την ακρίβεια παράγονται εισοδήματα και θέσεις εργασίας. Δύσκολα τιμωρείται μια κυβέρνηση αν η οικονομία πηγαίνει καλά. Αυτό, όμως, δεν θα είναι για πάντα γιατί η ανάπτυξη αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε φούσκα γιατί δεν πατάει στα δικά της πόδια. Πάντα στη ζωή και την οικονομία υπάρχουν αναπάντεχες αναποδιές. Ο δεύτερος λόγος είναι αυτοί που εμφανίζονται ως αντίπαλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο Στέφανος Κασσελάκης εκπέμπει ένα πολύ θολό και ελαφρύ σήμα στυλ Τράμπ στην επικοινωνία, φιλελεύθερου αριστερού στην κοινωνία, καινούργιος όρος αυτός και ημικρατιστή ημινεοφιλελεύθερου στην οικονομία. Κοινώς πασπαρτού που απευθύνεται σε όλους και σε όλα. Δεν πείθει, προς το παρόν φάνηκε και από το αποτέλεσμα, δύσκολο να πείσεις αριστερούς στο νεοφιλελεύθερο κι ας έχουν δεξιά την τσέπη.
Στο ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι θα έχουμε εξελίξεις στο ζήτημα της ηγεσίας, καθώς εσωτερικά ετοιμάζονται τα κανόνια κατά της ηγεσίας για την τρίτη θέση στις ευρωεκλογές. Εκ δεξιών της Νέας Δημοκρατίας οι γραφικές και ψεκασμένες φωνές και φιγούρες κυριαρχούν, ελλείψει μιας πραγματικής και σοβαρής ηγεσίας που θα μπορούσε να κάνει ζημιά συσπειρώνοντας τον χώρο αυτόν. Όλα δείχνουν λοιπόν ότι υπάρχει ακόμη μια στάση αναμονής για τον Κυριάκο Μητσοτάκη από τη μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Ποτέ δεν είναι αργά για τον πραγματικό εκσυγχρονισμό της χώρας με πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Είναι ένα ραντεβού με την ιστορία που αν το κερδίσει ο Μητσοτάκης θα αφήσει παρακαταθήκη και τον πήχη ψηλά για τους ημετέρους ή όχι.