ΑρχικήΆρθρα-ΑπόψειςΥΠΑΡΧΕΙ   ΚΑΙ  ΤΟ...ΦΟΥΝΤΩΜΑ

ΥΠΑΡΧΕΙ   ΚΑΙ  ΤΟ…ΦΟΥΝΤΩΜΑ

Γράφει ο Νίκος  Μπακούρης

Πριν   ακόμη   καταλαγιάσει   η   υπόθεση   με   το   αδίκημα   της   εξύβρισης   εν   έργω – το   ξεβράκωμα,  και   για   την   οποία   αναφερθήκαμε   σε   προηγούμενο   δημοσίευμά   μας,  μια   νέα   υπόθεση   ανασύρθηκε   από   τα   παλιά,  για   να   συνταράξει   το   πανελλήνιο   και   να   διαταράξει   την   εύθραυστη   ηρεμία   του   χωριού   μου,  του   Φουντώματος,  όπως   και   του   γειτονικού   Αετοχωρίου,  ύστερα   από   το   σάλο   που   δημιούργησε   η   προμνημονευθείσα   υπόθεση.

Ζωόφιλος   καταγγέλλει   περιστατικό   κακοποίησης   σκύλου   που   συμβαίνει… κάποτε,  τη   10/ετία   1960 – 1970,  και   η   ανακίνηση   της   υπόθεσης   πραγματοποιείται   τώρα,  οδηγείται   στη   Δικαιοσύνη,   αφού   το   αδίκημα   θεωρείται   διαρκές   και   διώκεται        ‘’ ως πρωτεόν, νυν   και   αεί   και   εις   τους   αιώνας   των   αιώνων…’’

Κρατικοί   λειτουργοί και   μέλη  οργανώσεων   πάνε   και   έρχονται.  Αρχικά   δυσκολεύονται   να   προσανατολιστούν  στην   περιοχή,  αφού   δεν   συναντούν   πουθενά   πινακίδα  με  την   ένδειξη  ‘’ΦΟΥΝΤΩΜΑ’’.

Αν   και   αυτή   την  ονομασία  τήν   σεβάστηκαν   ως  και   οι   Βενετοί  κατά  την   απογραφή   του   1700,  σήμερα:   Δήμος,  Νομαρχία  Περιφέρεια…την   διέγραψαν,  το   χωριό   το   θεωρούν  ανύπαρκτο   και   στην   είσοδό   του   φιγουράρει  αυτή   με   την   ένδειξη  ‘ΣΤΟΛΟΣ’’.

΄Ισως  ενεργούν   με  το   σκεπτικό   πως   το  Φούντωμα   αποτελει   συνοικισμό   της   πάλαι ποτέ   κοινότητος   Στόλου. Με   την   ίδια   λογική   δεν   στέκει,  αποτελεί   διάκριση,  να   υπάρχουν   πινακίδες   για “XANTAKIA” και “ΑΓΙΑΝΝΗΣ”, αν και συνοικισμοί του Άστρους,   ‘’ΡΟΥΝΕΪΚΑ’’  ή  ‘’ΠΡΟΣΗΛΙΑ’’ ως   συνοικισμοί  των   Δολιανών  ή  ‘’ΑΕΤΟΧΩΡΙ’’  και  ‘’ΒΑΘΕΙΑ’’  ως  συνοικισμοί  της   κοινότητος   Αγίου   Γεωργίου   και   το   Φούντωμα   να   αποτελεί   την   εξαίρεση.

Υπεύθυνοι,  παρακαλούμε!  Διορθώστε   την   αδικία!  Κάνετε   κάτι,  πριν   ξεσηκωθούμε   οι   Φουντωμιώτες   και…πάρουμε   τους ……Γκράδες!

Οι   επιφορτισμένοι  με  την   εξιχνίαση   από   τη   δίωξη,  φιλοζωικές  οργανώσεις,  τηλεοπτικά   συνεργεία   και   δημοσιογράφοι   φαίνεται   πως   κάτι   προσπαθούν   να   εξακριβώσουν,  αφού   ρωτούν   και ‘’μάτα   ρωτούν’’ σε   Φούντωμα   και   Αετοχώρι   τους   υπερήλικες   των   χωριών,  νεαροί   όντες,  τότε,     το   χρόνο   τέλεσης   της   κακοποίησης.  Κάποιος   από   τους   ερευνώντας,  επηρεασμένος   από   δοξασίες   ανατολίτικες, ‘’έχει  και  το   νου   του’’ μήπως   το   κακοποιημένο   ζώο,  μετεμψυχωμένο   πλέον,   κυκλοφορεί   ανάμεσά   μας.

Οι   της   σήμανσης,  ιατροδικαστής,   κτηνίατρος,  ζωοορθοπεδικός,  εργάτες   ειδικοί   σε   εκταφές   ερευνούν   σπιθαμή   προς   σπιθαμή   σε   Πλευρίτσα   και   Μπακουρέικο   αλώνι,  χώροι   εναπόθεσης   των  ‘’ψοφιμιών’’   από   τους   χωρικούς,  ως   και   τον   σπειροειδή   ημιονικό  δρόμο  Αετοχώρι – Φούντωμα,  για   οτιδήποτε   απομεινάρι   του   ζώου   και   που   στοιχειοθετεί   το   αδίκημα   της   κακοποίησης.

Ανά το πανελλήνιο   αστυνομικοί   επισκεπτονται   τσιγγάνικους   καταυλισμούς   προσπαθώντας   να   εξακριβώσουν   εν   έτει   196…ποιο   σινάφι   τσιγγάνων   μαστόρων   επισκέπτεται   τα   εν   λόγω   χωριά.

Ο   γείτονάς   μας   θρέφει   δύο   σκυλιά,  το   ένα   είναι   ιχνηλάτης – κυνηγόσκυλο   και   το   άλλο   απροσδιορίστου   ράτσας.  Ο   θείος   μου   ο   Γιάννης    αυτά   τα   σκυλιά   του   χωριού,  της   απροσδιορίστου   ράτσας   και   αποστολής,  τα   κατατάσσει   σε   μια   νεοφανή   δικής   του   έμπνευσης   ράτσα,  αυτής  ‘’ των   κοπροσκυλέξ.’’

Καραβάνι   πολυτεχνιτών   τσιγγάνων   επισκέπτεται   το   χωριό.  Ο   ένας   πλέκει   καλάθια   και   καρέκλες,   ο   άλλος   επικασσιτερώνει – γανώνει   χαλκώματα,   δραστηριοποιούνται   στο   ζωεμπόριο  ‘’χοντρών  ζώων,’’  και   κάποια   γυναικόπαιδα   περιφέρονται   στις   γειτονιές  ‘’διακονεύοντας’’ – ζητιανεύοντας.

Είναι   η   ημέρα   αναχώρησής   τους   για   το   επόμενο   χωριό.  Τα   τσιγγανόπουλα,  τετραπέρατα  και   σωστοί   θηριοδαμαστές,   πείθουν   το   γείτονα   με   τα   δύο   σκυλιά   και   τους   δίνει   το   ένα,  το   ράτσας  ‘’κοπροσκυλέξ’’.  Το   δίνει   αναλογιζόμενος   σε   βαθος   χρόνου  το   κέρδος   σε   καρβέλια   ψωμί   αφ΄  ενός,  και     δίνοντας   βάση   στα   λόγια   τους   πως   έχουν   τον   τρόπο   να   το   εκπαιδεύσουν   ώστε   να   γίνει   άριστος   ιχνηλάτης   σκατζοχοίρων   αφ΄  ετέρου.

Το   καραβάνι   των   τσιγγάνων   αναχωρεί   για   τον   επόμενο   σταθμό   τους,  το   Αετοχώρι.  ‘’Σούρε – τράβα’’  ακολουθεί   και   το   νεοαποκτημένο   σκυλί.

Παραδόξως,   την   επόμενη   ημέρα   το   σκυλί   επανεμφανίζεται   στο   χωριό   δημιουργώντας   ένα   πανδαιμόνιο   με   τον  εκκωφαντικό   θόρυβο   από   τα   μεταλλικά,  κενά  ‘’γαλοκούτια’’  που   ορμαθός,  αγκυρωμένα   σε   σύρμα,  δεμένο   στο   σώμα   του   ζώου,  σαν   ουρά   χαρταετού,  σέρνονται   και   το   ακολουθούν   σε   κάθε   άλμα   του.

Στον   τόπο   μαρτυρίου   του   ζώου,  προηγουμένως,  κάποιος   ή   κάποιοι   με   ξύλινο   δίχαλο   στον   τράχηλο   το   κρατούν   ακινητοποιημένο   και   οι   συνεργοί   δένουν   σφιχτά   το   σύρμα   του   ορμαθού   με  ‘’τα   τενεκέδια’’  στη   μέση   και   ουρά   του   ζώου.

Πριν   το   ελευθερώσουν,  συμπληρωματικά,  περιχύνουν   ξύδι   στον   πρωκτό   του[ το   έχουν   δει   σε   ασπρόμαυρη   Ελληνική   ταινία,  αλλά   σε   μουλάρια   με   νέφτι –  καιρός   είναι   καί   αυτή   η   υπόθεση   να   ακολουθήσει   τη   δικαστική   οδό]   και   πασπαλίζουν   με   χοντροκομμένο   πιπέρι.

Κατατρομαγμένο   το   σκυλί   από:  τα   ανθρώπινα  ‘’χουγιατά’’,  τη   βία,  τον   ποικίλο   μεταλλικό   θόρυβο   που   το   ακολουθεί  και   τον   καύσωνα   από   το   χοντοκομμένο   πιπέρι,  απνευστί   ανεβαίνει   τον   δασωμένο   ανηφορικό  ‘’Γλαντινιά’’, διανύει   την   απόσταση   της   μιας   ώρας   σε  χρόνο   πέντε  δέκα   λεπτών  και   φθάνει   στο   σπίτι,  δημιουργώντας,  όπως   προείπαμε,  παντού   πανδαιμόνιο   απ΄  όπου   διέρχεται.

΄Εχουμε   υποχρέωση,  δώσαμε   υπόσχεση   να   βοηθήσουμε   όλοι   ώστε   να   εντοπισθούν   οι   παραβάτες,  έστω   και   σε   αναπηρικό   καρότσι   να   οδηγηθούν   στη   δικαιοσύνη   και   να   αναπαυθεί   η   ψυχή   του   ταλαίπωρου   ζώου.

Νικ. Μπακούρης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ