ΑρχικήΆρθρα-ΑπόψειςΚαλφαγιάννης Αναστάσιος του Εμμανουήλ

Καλφαγιάννης Αναστάσιος του Εμμανουήλ

Γράφει ο Ηλίας Σακαλής

Ο αείμνηστος «Τάσος». Ο Δημοδιδάσκαλος.

Μια σύνθετη, πολυσχιδής και πολυεπίπεδη προσωπικότητα. Ο μανιώδης εραστής της «σφαιρικής» τέχνης, δια της οποίας εμάγευσε γενεές μαθητών.

Ο φωτισμένος δάσκαλος του «Κοινωνικού Ευαγγελίου», που ένιωθε χαρά, όταν φώτιζε τα σκοτεινά «σπήλαια» των μαθητών του, σκοπεύοντας συνάμα στην ευρύτερη καλλιέργεια του εσωτερικού τους κόσμου. Ο εκπαιδευτικός που δεν αρκέστηκε στην ημιμάθεια, που δεν συμβιβάστηκε με το ψεύδος και τη σκοτεινή ομίχλη της άγνοιας, που δεν υπήρξε «ψιμύθιον» (σ.σ. φτιασίδι) της αμάθειας και της απαιδευσίας.

Με τη διδασκαλία του κατάφερε, ώστε η κοινωνία, που συνήθως ταράσσεται και «πνευστιά» (σ.σ. λαχανιάζει), που ταλανίζεται μέσα στην υπεροψία και το αβέβαιον, που περπατάει ανάμεσα σε φρούδα (σ.σ. μάταια) τραγούδια νίκης και θρήνους απελπισίας, να αναζητά περισσότερο φως. Το φως της αλήθειας. Την αλήθεια που φωτίζει τη διάνοια, που οδηγεί τη βούληση προς το «αγαθόν», που είναι το θεμέλιο των ελπίδων μας και πηγή φιλόπονης αρετής.

Είχε εντρυφήσει σε κάθε χαρά της ζωής, ικανοποιώντας έτσι όλα τα συναισθήματα που «μεθούν» πνευματικά τον άνθρωπο. Είχε εκπληρώσει τους πιο διακαείς πόθους της ανθρώπινης δόξας με την απέραντη «παιδεία» του, που τον είχε ανυψώσει στις καρδιές των συνανθρώπων του.

Διέπρεψε ως κοινωνικός παράγοντας και ως ταπεινός εργάτης της ευζωίας όλων μας.

Αποκομμένος ενίοτε από τον άλλο κόσμο άσκησε το υψηλό του έργο με «ιεραποστολική» υπομονή παρέχοντας στους μικρούς μαθητές του όχι μόνο ξηρές γνώσεις, αλλά και τις αξίες ενός ανώτερου πολιτισμού.

Διετέλεσε «πνευματικός» οδηγός όχι μόνον των τροφίμων των σχολείων της επαρχίας, όπου υπηρέτησε, αλλά και των γονέων αυτών, παραδίδοντας, συν τοις άλλοις, μαθήματα σχετικά με την δενδροκομία, την υγιεινή αγροτική οικία, τη σύνταξη μιας αίτησης προς κάποια δημοσίαν αρχήν και γενικότερα τη σύνδεση του χωριού με το κέντρο.

Τον βλέπαμε δηλαδή σαν δικηγόρο, σαν γεωπόνο και πολλάκις σαν «Ιατρόν», επιβεβαιωμένου έτσι του «προσωνυμίου» της πολυμερούς προσωπικότητας.

Μας έμαθε επίσης να ομολογούμε, ότι δεν γνωρίζουμε αυτό που δεν γνωρίζουμε και ότι γνωρίζουμε αυτό που όντως γνωρίζουμε, υπαινισσόμενος τοιουτοτρόπως το Σωκράτη της αρχαίας Αθήνας.

Εν τέλει μας ενέπνευσε τον «έρωτα» προς την Πατρίδα, την πίστη στο θεό και την άσκηση της αρετής.

Πάλεψε στη ζωή του, ώστε το «καθήκον» να γίνει κανόνας βίου και η πνευματική «γαλήνη» να βασιλεύει στη συνείδηση όλων μας.

Έφυγε από τα χέρια του η ζωή, μια ζωή φωτισμένη με τόσο φως δόξας, με αναβάσεις και κατακτήσεις στο χώρο της παιδείας και του πνεύματος.

Όθεν (σ.σ. άρα) η λήθη «απέβη» μνημονική. Δηλαδή:

Η λησμοσύνη νικήθηκε από τη μνημοσύνη!

«Αιωνία σου η μνήμη «μεγάλε» μου δάσκαλε».

αφιερώνω

στα εν ζωή προσφιλή του

πρόσωπα.

Άστρος

Φεβρουάριος 2023

Σακαλής Ηλίας του Θεμιστοκλέους

Φιλόλογος

τηλ. 27550 – 22537

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ