Πλήθος παραπόνων καταγράφουμε καθημερινά από κατοίκους και επισκέπτες του Δήμου, οι οποίοι διαμαρτύρονται για την κακή κατάσταση του οδικού δικτύου. Λακκούβες, κακοτεχνίες και πρόχειρες αποκαταστάσεις από εργολαβίες έχουν μετατρέψει δρόμους και γειτονιές σε σημεία υψηλού κινδύνου και έντονης όχλησης.
Οι παρεμβάσεις για έργα, όπως ο βιολογικός καθαρισμός, οι επισκευές της ΔΕΥΑ, αλλά κυρίως οι πρόσφατες εργασίες τοποθέτησης οπτικών ινών, φαίνεται πως άφησαν πίσω τους σοβαρά προβλήματα. Πολλοί πολίτες κάνουν λόγο για κακής ποιότητας επιχρίσματα που ξεκολλούν από το οδόστρωμα και μεταφέρονται μέχρι το εσωτερικό των σπιτιών, προκαλώντας αγανάκτηση, ιδιαίτερα στους κατοίκους που δυσκολεύονται να απομακρύνουν τις ρυπαρές ουσίες.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο αισθητικό ή λειτουργικό. Οι κακοσυντηρημένοι δρόμοι αποτελούν διαχρονικά έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες πρόκλησης τροχαίων ατυχημάτων, τόσο με σοβαρούς τραυματισμούς όσο και με θανάτους. Σύμφωνα με μελέτες, η αποκατάσταση ενός φθαρμένου δρόμου κοστίζει έως και τρεις φορές περισσότερο από την έγκαιρη συντήρησή του. Παράλληλα, η κακή οδική σήμανση, οι ρωγμές και οι λακκούβες συμβάλλουν στη μείωση της προσβασιμότητας και της οδικής ασφάλειας.
Η Ελλάδα κατατάσσεται χαμηλά στην ποιότητα οδοποιίας, σύμφωνα με την παλαιότερη Έκθεση Ανταγωνιστικότητας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, γεγονός που αποδίδεται, μεταξύ άλλων, σε νομικά κενά και την έλλειψη ελέγχου. Σύμφωνα με τη νομοθεσία (άρθρο 15 του ν. 4203/2013), για κάθε τομή ή εκσκαφή απαιτείται άδεια από την αρμόδια Αρχή. Ωστόσο, εξαιρέσεις – όπως για τις εταιρείες κοινής ωφέλειας ή επείγουσες βλάβες – συχνά οδηγούν σε ανεξέλεγκτες επεμβάσεις και πρόχειρες αποκαταστάσεις.
Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις «μπαλωμάτων», όπου οι εργολάβοι αντί για πλήρη αποκατάσταση του οδοστρώματος, καλύπτουν πρόχειρα τις τομές με υλικά χαμηλής ποιότητας. Τα προσωρινά αυτά έργα διαλύονται γρήγορα, ειδικά μετά από βροχοπτώσεις ή διέλευση βαρέων οχημάτων, δημιουργώντας νέες λακκούβες και αυξάνοντας το κόστος μελλοντικών επεμβάσεων.
Οικονομικό και ανθρώπινο το κόστος
Η νομοθεσία προβλέπει ότι οι εργολάβοι φέρουν ευθύνη για την κακή αποκατάσταση και μπορούν να κληθούν να αποζημιώσουν τον Δήμο ή την Περιφέρεια. Ωστόσο, στην πράξη, με τις συνεχείς επεμβάσεις διαφορετικών φορέων (οπτικές ίνες, αγωγοί ύδρευσης, αποχέτευση), είναι δύσκολο να εντοπιστεί ποιος ευθύνεται κάθε φορά.
Οι αποζημιώσεις προς πολίτες για ζημιές σε οχήματα εξαιτίας κακοτεχνιών αγγίζουν κατά μέσο όρο τα 500 ευρώ, ενώ υπάρχουν δεδικασμένα που φτάνουν σε πολύ μεγαλύτερα ποσά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί περίπτωση θανάτου μοτοσικλετιστή λόγω λακκούβας, για τον οποίο η οικογένεια αποζημιώθηκε με 300.000 ευρώ. Σε άλλη περίπτωση, 24χρονος οδηγός υπέστη μόνιμη αναπηρία από τροχαίο που προκλήθηκε λόγω φθοράς στο οδόστρωμα, λαμβάνοντας αποζημίωση 137.600 ευρώ.
Έκκληση για άμεση δράση
Οι τοπικές αρχές καλούνται να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο στην εποπτεία των έργων και στη συντήρηση του οδικού δικτύου. Όπως επισημαίνουν ειδικοί και φορείς, η οδική ασφάλεια δεν επιτρέπεται να αντιμετωπίζεται με ημίμετρα.
Η προστασία των πολιτών και η εξασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών κυκλοφορίας πρέπει να αποτελέσουν άμεση προτεραιότητα. Η συστηματική συντήρηση, η χρήση κατάλληλων υλικών και η τήρηση της νομοθεσίας από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για ένα ασφαλέστερο και λειτουργικότερο οδικό δίκτυο.
φωτο αρχειου