ΑρχικήΣαν ΣήμεραΠαγκόσμιες ΗμέρεςΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ: 8 Μάρτη 2026 Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ: 8 Μάρτη 2026 Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας

                                           Μήνυμα

                         του Γιώργου  Παπαηλιού Βουλευτή Αρκαδίας ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

        για την «Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας»

Η «Γυναίκα» είναι, βιολογικά και πραγματικά, η πηγή της ζωής.

Οι αγώνες  για τα δικαιώματα των γυναικών και για τη διασφάλιση της ισότητας των φύλων σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και  δράσης, εργασιακής, οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής, είναι επίκαιροι ακόμη και σήμερα.

Και αυτό, διότι, παρά τη θεσμική κατοχύρωσή τους, αυτά δεν διασφαλίζονται στην πράξη, αφού εξακολουθούν να προσκρούουν στην πατριαρχική  αντίληψη επί της οποίας έχει δομηθεί το ισχύον οικονομικο-κοινωνικό  σύστημα, αλλά και σε στερεότυπα και προκαταλήψεις που αναπαράγονται στην  καθημερινή ζωή.

Επιπλέον οι αγώνες αυτοί πρέπει να παραμείνουν  ενεργοί για την προοπτική μιάς άλλης κοινωνικής αντίληψης και πρακτικής, κατά τις οποίες η Γυναίκα δεν θα  αντιμετωπίζεται, βάσει του φύλου αλλά βάσει της ανθρώπινης υπόστασής της.

Σε αυτό το πλαίσιο, η «Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας» δεν πρέπει να εξαντλείται σε μία ημέρα τυπικού εορτασμού, με την εκφώνηση πανηγυρικών λόγων.

Πρέπει να γίνει καθημερινότητα, καθημερινό βίωμα και καθημερινή πρακτική στην πραγματική ζωή, ώστε να παύσουν   οι διακρίσεις και η βία κατά των γυναικών, όπως και κατά άλλων κοινωνικών ομάδων.

Η καλλιέργεια αντίστοιχου πνεύματος, στην οικογένεια, στην εκπαίδευση και στην εργασία, αποτελεί προϋπόθεση, για να γίνει κτήμα ολόκληρης της κοινωνίας.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

8η Μάρτη 2026, Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας

Η ισότητα φύλου δεν είναι προνόμιο, ούτε παροχή του Κράτους και των εργοδοτών αλλά θεμελιώδες δικαίωμα

Φέτος, εν μέσω πολέμου, παγκόσμιας ανησυχίας και διαρκούς καταπάτησης στοιχειωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, η 8η του Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, πασχίζει να βρει στο δημόσιο λόγο το χώρο που αντιστοιχεί στον αγώνα των γυναικών για ισότητα. Στη χώρα μας, ωστόσο, «ανάσα» στην κεντρική για την ισότητα έννοια της δικαιοσύνης, που δεν έχει δώσει ακόμα η τραγωδία των Τεμπών,  έδωσε η ιστορική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών για την εγκληματική οργάνωση «Χρυσή Αυγή» που προβλέπει την καταδίκη όλων των κατηγορουμένων, οι οποίοι, μεταξύ άλλων, επέδειξαν ρατσιστική δράση σε βάρος θυμάτων με «διαφορετικά» χαρακτηριστικά.

Για τη ΓΣΕΕ το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας είναι διαχρονικό και αναλλοίωτο: Η ισότητα φύλου δεν είναι προνόμιο, ούτε παροχή του Κράτους και των εργοδοτών αλλά θεμελιώδες δικαίωμα, που κατακτήθηκε μέσα από αγώνα.

Για τα συνδικάτα η διεκδίκηση της ισότητας και της αξιοπρέπειας μέσα από τη συλλογική δράση και η ανάδειξη των στοιχείων της πραγματικότητας είναι δικαίωμα, το οποίο οφείλουν να διεκδικούν και υποχρέωση, την οποία οφείλουν να τηρούν.  

Η πραγματικότητα είναι ότι στην Ελλάδα του 2026 η ισότητα φύλου αποτελεί αντικείμενο απόλυτου ελέγχου από το Κράτος, υποβαθμισμένο ως τμήμα της πολιτικής για την οικογένεια. Υπό την  ιδιότητα μάλιστα του κράτους μέλους της ΕΕ, η Ελλάδα δεν έχει να επιδείξει μέριμνα για τη διαμόρφωση πολιτικών μέσω του κοινωνικού διαλόγου, καθώς δεν λειτουργεί καμία σταθερή θεσμική δομή για την ισότητα φύλου στην εργασία, ενώ παράλληλα υπάρχει εξαίρεση της θεσμικής συμμετοχής των συνδικάτων από το Εθνικό Συμβούλιο Ισότητας Φύλων, από τις ομάδες εργασίας για την ενσωμάτωση της νομοθεσίας της ΕΕ για την ισότητα, από τη διαδικασία θέσπισης των κριτηρίων για τη χορήγηση του «σήματος ισότητας» και τον  πρόσφατα θεσπισμένο «εθνικό δείκτη διαφορετικότητας».

Η πραγματικότητα από τη δράση και τα στοιχεία της Γραμματείας Ισότητας, Ατομικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων της ΓΣΕΕ, των Ομοσπονδιών, των Εργατικών Κέντρων, των πρωτοβάθμιων σωματείων σε πανελλαδικό επίπεδο είναι ότι στην Ελλάδα του 2026:

  • οι νεοπροσλαμβανόμενες ή οι νέες εργαζόμενες με ευέλικτες συμβάσεις που γίνονται μητέρες δεν δικαιούνται επίδομα μητρότητας λόγω έλλειψης απαιτούμενων ενσήμων ούτε την 9μηνη ειδική παροχή μητρότητας,
  • οι απασχολούμενες με συμβάσεις ορισμένου χρόνου μόλις αποκτήσουν παιδί «τιμωρούνται» με τη μη ανανέωση των συμβάσεών τους,
  • το χάσμα αμοιβών (13,5%) είναι ακόμα μεγαλύτερο λόγω της υποδήλωσης των ειδικοτήτων και των ωρών εργασίας που απασχολούνται οι γυναίκες,
  • τα εργατικά ατυχήματα, ιδιαίτερα στις γυναίκες, είναι πολύ περισσότερα από τα δηλωμένα,
  • οι επαγγελματικές ασθένειες, ιδιαίτερα στις γυναίκες, είναι αδήλωτες.
  • είναι αδιανόητα αλλά πραγματικά τα εμπόδια παρουσίας στην Επιθεώρηση Εργασίας για τις εργαζόμενες σε νησιά, υποβολής της καταγγελίας για βία και παρενόχληση υποχρεωτικά στα ελληνικά για τις αλλοδαπές εργαζόμενες, υποχρεωτικού διαχωρισμού της καταγγελίας για παρενόχληση/βία από τα δεδομένα της παραβίασης των λοιπών εργασιακών όρων με τους οποίους συνδέεται άμεσα.

Όλα τα παραπάνω  βέβαια είναι ενδεικτικά. Όπως επίσης «ενδεικτική» είναι η υπόθεση εργαζόμενης νέας μητέρας, η οποία προσήλθε με το βρέφος της  λόγω θηλασμού και μη δυνατότητας φροντίδας από άλλο πρόσωπο, στην οποία δεν ανανεώθηκε η σύμβαση ορισμένου χρόνου, ούτε δηλώθηκε η γονική άδεια που ζήτησε με αποτέλεσμα να χάσει έστω και τις ελάχιστες αποδοχές που καταβάλλονται από τη ΔΥΠΑ, ενώ αντιμετωπίσθηκε με ιδιαίτερα απαξιωτική συμπεριφορά που είχε επίπτωση στην υγεία της. Αυτή η εργαζόμενη ζήτησε και έλαβε αρνητική απάντηση στο αίτημά της να συζητηθούν μαζί οι καταγγελίες της παρενόχλησης, της μη αναγγελίας της γονικής της άδειας, της στέρησης των αποδοχών και της μη ανανέωσης της σύμβασής της λόγω της δυσκολίας πολλαπλής παρουσίας.  H Γραμματεία Ισότητας της ΓΣΕΕ αναμένει με ιδιαίτερη προσοχή την εξέλιξη της καταγγελίας στην Επιθεώρηση Εργασίας. Αναμένουμε, επίσης, εξηγήσεις γιατί καθυστερεί η υλοποίηση του αιτήματός  μας να προωθηθεί η ειδική ρύθμιση που η Συνομοσπονδία έχει προτείνει για την ψηφιακή δυνατότητα εξ αποστάσεως συμμετοχής κατά την εξέταση των καταγγελιών εργαζομένων που εργάζονται ή κατοικούν σε περιοχές που δεν αποτελούν έδρα Υπηρεσιών Επιθεώρησης Εργασίας, όπως και του Συνηγόρου του Πολίτη, στις περιπτώσεις, όπως της άνισης μεταχείρισης λόγω φύλου ή της σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης που προβλέπεται η υποχρεωτική κοινοποίηση σε αυτόν των υποθέσεων.

Με απόλυτη ευθύνη και ετοιμότητα, η ΓΣΕΕ έχει στη διάθεση των εργαζομένων σε όλη την επικράτεια για κάθε ζήτημα πληροφόρησης, στήριξης και συλλογικής δράσης και στα θέματα ισότητας, παράνομων διακρίσεων, βίας και παρενόχλησης στην εργασία

Τη Γραμματεία Ισότητας και Ατομικών – Κοινωνικών Δικαιωμάτων. Ενημέρωσέ μας ότι έχεις προσφύγει στις Αρχές για διάκριση σε βάρος σου, βία και παρενόχληση στην εργασία στο isotita@gsee.gr

Το Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων της ΓΣΕΕ www.kepea.gr

Το Δίκτυο Υπηρεσιών Πληροφόρησης & Συμβουλευτικής Εργαζομένων και Ανέργων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ https://www.inegsee.gr/diktio-ipiresion-pliroforisis-simvouleftikis-ergazomenon-anergon/

Ισότητα στην εργασία – Σεβασμός στην αξιοπρέπειά μας

ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΣΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Η 8η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως η Ημέρα της Γυναίκας. Ο εορτασμός της πηγαίνει πολλά χρόνια πίσω και συγκεκριμένα το 1857 όταν οι γυναίκες έδωσαν μια πρώτη σημαντική μάχη απέναντι στην εκμετάλλευση και την καταπίεση στους χώρους εργασίας.

Έκτοτε, δόθηκαν αρκετές ακόμη μάχες και αγώνες, και έγιναν ορισμένα βήματα στην κατεύθυνση της ισότητας. Ωστόσο, η απόσταση μοιάζει αγεφύρωτη όσο οι καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση διαδέχονται η μία την άλλη, τα περιστατικά βιασμών αυξάνονται και οι σεξιστικές συμπεριφορές αποτελούν καθημερινό φαινόμενο στους χώρους εργασίας. Όσο τα εγκλήματα αυτά παραμένουν χωρίς τιμωρία.

Δυστυχώς, το παραγωγικό μοντέλο δεν είναι σύμμαχος των γυναικών. Τουναντίον. Όσο το κεφάλαιο και ο νεοφιλελευθερισμός βάζουν σε δεύτερη μοίρα τις ανθρώπινες ζωές και καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, όσο βασικός σκοπός είναι τα κέρδη από την εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας, τόσο θα γέρνει η πλάστιγγα σε βάρος των γυναικών ως ο «αδύναμος κρίκος», οι φτωχότερες και οι υπερεκμεταλλευόμενες.

Το τελευταίο τραγικό περιστατικό με τον θάνατο των πέντε (5) γυναικών εργατριών στην μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» αναδεικνύει την υπερεκμετάλλευση των γυναικών, οι οποίες ως και μανάδες, έχουν ατελείωτα καθήκοντα και υποχρεώσεις στη διάρκεια του 24ωρου, για 365 ημέρες το χρόνο. Δουλεύουν ξημερώματα, νύχτα ή διπλοβάρδια για να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να συνεχίσουν τον αγώνα, με τις πλάτες τους να είναι ήδη βαριές από την σωματική και ψυχική εξουθένωση.

Οι γυναίκες εργαζόμενες στο Δημόσιο και στον Ιδιωτικό Τομέα παλεύουν για να καταργήσουν την επισφάλεια στους χώρους εργασίας που, αν και δεν είναι η μόνη αιτία, διευκολύνει τις κακοποιητικές συμπεριφορές. Παλεύουν ώστε να μην χρειάζεται να περάσουν χρόνια ή και δεκαετίες για να γίνει η καταγγελία παρενόχλησης, αλλά και να μην στοχοποιούνται τα θύματα της παρενόχλησης.

Δίνουν αγώνα για να καταρρίψουν στερεότυπα που εγκλωβίζουν τους ανθρώπους, κάθε φύλου, σε συμπεριφορές που τελικά στρέφονται ενάντια στο συμφέρον τους, ενάντια στην ευτυχία τους. Η κατάρριψη των στερεοτύπων αυτών, προϋποθέτει πληθώρα θεσμικών και νομικών αλλαγών, αλλά και βαθιές τομές στο εκπαιδευτικό σύστημα. Δεν αρκούν παρεμβάσεις όπως η σύμβαση 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας «Για την Εξάλειψη της Βίας και της Παρενόχλησης στο Χώρο της Εργασίας», όταν αυτές δεν συνεπικουρούνται από το απαραίτητο νομικό και εφαρμοστικό πλαίσιο.

Η βία κατά των γυναικών, όπως επίσης η εκμετάλλευση στους χώρους εργασίας και όχι μόνο, πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να σταματήσουν ορισμένοι να πιστεύουν πώς οι γυναίκες είναι… κατώτερα όντα. Οι γυναίκες πρέπει να αποτελούν ισότιμα μέλη της κοινωνίας. Να έχουν ίσα δικαιώματα και ίσες ευκαιρίες. Να τυγχάνουν σεβασμό απ’ όλους και να έχουν ίδια θέση σε μία κοινωνία χωρίς στερεότυπα και διακρίσεις λόγω φύλου.

Η φετινή 8η Μαρτίου, ζητούμε και απαιτούμε να αποτελέσει την απαρχή μιας συντονισμένης προσπάθειας, που θα συνοδεύεται από έμπρακτες ενέργειες πάταξης των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών και παραδειγματικής τιμωρίας όσων διαπράττουν εγκλήματα.

Οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (Τ.Α.) βρίσκονται σταθερά και αταλάντευτα  στο πλευρό των γυναικών. Τις στηρίζουν και τις ενθαρρύνουν να συμμετέχουν ενεργά στα κοινά. Διεκδικούν, μεταξύ άλλων ίση αμοιβή για ίση εργασία, ίσες ευκαιρίες απασχόλησης και δημιουργία ενός νομικού πλέγματος προστασίας των γυναικών όταν πρόκειται για περιστατικά  έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας ή βίας στους χώρους εργασίας.

Επιβάλλεται να εμπεδωθεί στις συνειδήσεις όλων μας, πώς μόνο όταν οι γυναίκες αποτελέσουν ισότιμα μέλη μιας κοινωνίας τότε αυτή θα κοιτάζει το μέλλον και δεν θα επιστρέφει στο σκοτεινό και θλιβερό παρελθόν.

Για τον αγωνιστικό εορτασμό της 8ης Μαρτίου 2026, ημέρα Κυριακή η Εκτελεστική Επιτροπή της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. καλεί σε Συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος (Αθήνα) στις 1:00 μ.μ., θα ακολουθήσει Πορεία στο Σύνταγμα.

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συμμετοχή στην Παγκόσμια φεμινιστική Απεργία, στις 8 Μάρτη 2026

Η 8η Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, είναι ημέρα μνήμης και αγώνα. Είναι η φωνή των εργαζόμενων γυναικών, των ανέργων, των φοιτητριών, των συνταξιούχων, των μεταναστριών που διεκδικούν ίσα δικαιώματα, ίση πρόσβαση στην εργασία, ίσες ευκαιρίες για όλες και όλους. Υπενθυμίζει ότι η ισότητα δεν χαρίζεται-κατακτιέται.

Φέτος τιμούμε τη μνήμη των πέντε (5) εργατριών που έχασαν τη ζωή τους στην έκρηξη στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Δεν ήταν «ατύχημα», η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών και ο περιορισμός της συλλογικής διαπραγμάτευσης διαμορφώνουν χώρους δουλειάς όπου η προστασία της ζωής υποχωρεί μπροστά στην κερδοφορία. Παράλληλα, η ανεργία και η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους εντείνουν τις έμφυλες ανισότητες.

Εν έτει 2026 η ουσιαστική ισότητα παραμένει μακρινός στόχος.

Στην Ελλάδα οι γυναίκες εξακολουθούν να πλήττονται δυσανάλογα από χαμηλούς μισθούς, επισφαλή εργασία, ελαστικά ωράρια, μισθολογικό και συνταξιοδοτικό χάσμα, ενώ επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος της απλήρωτης φροντίδας. Η οικονομική εκμετάλλευση των γυναικών συνεχίζεται αμείωτη. Οι διακρίσεις δεν περιορίζονται στον Ιδιωτικό Τομέα, επιμένουν και στο Δημόσιο, παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις και τις θεσμικές παρεμβάσεις. Η ανασφάλεια και ο φόβος της απόλυσης εντείνουν τη σιωπή απέναντι σε φαινόμενα βίας και παρενόχλησης. Την ίδια στιγμή, θεμελιώδη δικαιώματα, όπως η πρόσβαση στην άμβλωση, δεν διασφαλίζονται στην πράξη με καθολικό και δωρεάν τρόπο, ενώ η «γυάλινη οροφή» παραμένει. Οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται σε θέσεις ευθύνης, αμφισβητούνται, στοχοποιούνται.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η υπόθεση «Jeffrey Epstein» αποκάλυψε ένα διεθνές δίκτυο συστηματικής σεξουαλικής κακοποίησης νέων κοριτσιών, που εμπίπτει στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Την ίδια στιγμή, στο Ιράν ανήλικα κορίτσια ήταν τα πρώτα θύματα του πολέμου, όπως στην Ουκρανία, τη Γάζα και σε κάθε ένοπλη σύρραξη, οι γυναίκες και τα κορίτσια βιώνουν δυσανάλογα τη βία, τον εκτοπισμό και τη σεξουαλική κακοποίηση, καθώς η πολεμική βιομηχανία και οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί τροφοδοτούν νέους κύκλους σύγκρουσης.

Η πραγματική ισότητα περνά μέσα από την εργασία, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και την ουσιαστική κατοχύρωση των κοινωνικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων. Σε αυτή τη μάχη, ο ρόλος των Σωματείων είναι καθοριστικός. Ισχυρά, δημοκρατικά και μαζικά Σωματεία μπορούν να σπάσουν τη σιωπή, να προστατεύσουν το σύνολο των εργαζομένων από αυθαιρεσίες και διακρίσεις, να επιβάλουν μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και να διεκδικήσουν συλλογικά δικαιώματα.

Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. συντάσσεται στον αγώνα για ίσα δικαιώματα και διεκδικεί:

  • Ίση αμοιβή για ίση εργασία-ίσες ευκαιρίες για όλες και όλους.
  • Επανασύσταση της Γραμματείας Ισότητας των Φύλων ως αυτοτελή, διακριτή Δημόσια υπηρεσία.
  • Ενίσχυση των Δημόσιων Δομών υγείας και κοινωνικής φροντίδας.
  • Δημόσιους και δωρεάν Παιδικούς Σταθμούς και δομές στήριξης θυμάτων έμφυλης βίας.
  • Πλήρη και ανεμπόδιστη πρόσβαση στα αναπαραγωγικά δικαιώματα
  • Ένταξη στην εκπαίδευση της σεξουαλικής αγωγής και μαθημάτων για την ισότητα των φύλων.
  • Νομική αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία.

Για τον αγωνιστικό εορτασμό της 8ης Μάρτη, η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τα Νομαρχιακά Τμήματα, τις Ομοσπονδίες και τα Σωματεία να αναδείξουν με κάθε τρόπο την Παγκόσμια Ημέρα των Γυναικών και τα σύγχρονα αιτήματα της εργαζόμενης γυναίκας, οργανώνοντας συζητήσεις κι εκδηλώσεις στα Σχολεία, στα Νοσοκομεία, στους Δήμους, στα Υπουργεία και σε όλους τους χώρους εργασίας διανέμοντας τον οδηγό κατά της βίας και παρενόχλησης σε όλα τα φυσικά της Μέλη.

Στην Αθήνα, την Κυριακή 8 Μαρτίου 2026, καλεί σε Συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος, στις 1:00 μ.μ. και Πορεία προς το Σύνταγμα.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ

ΤΙΜΑΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

 Η 8η Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, εξακολουθεί να εμπνέει και σήμερα το 2025 την οργάνωση και πάλη των εργαζομένων γυναικών σε όλο τον κόσμο. Οι αγώνες των εργατριών του 19ου και του 20ου αιώνα για ισότιμα δικαιώματα στην εργασία και στην κοινωνική δράση φωτίζουν το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης στη ζωή μας. Σ’ αυτό το δρόμο οι εργαζόμενες μαχόμενες γυναίκες αντλούν δύναμη, θάρρος και κουράγιο για να διεκδικήσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή τους.

Η ΟΜΕ  απευθύνει αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλες τις γυναίκες, εργαζόμενες, άνεργες, συνταξιούχες,  μετανάστριες, πρόσφυγες που σηκώνουν το βάρος του πολλαπλού τους ρόλου σ’ ένα εχθρικό πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον που «θεωρεί» ότι δήθεν έχει εξασφαλισθεί η ισότητα φύλου.

Σήμερα που υπάρχουν όλες οι επιστημονικές, τεχνολογικές προϋποθέσεις ώστε όλες οι γυναίκες να έχουν σταθερή εργασία, με σταθερό ωράριο και να απολαμβάνουν ποιοτικό ελεύθερο χρόνο, να αμείβονται με αξιοπρεπείς μισθούς που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες τους, με ασφαλείς συνθήκες με μέτρα προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, δέχονται την ολοένα και εντεινόμενη επίθεση στα δικαιώματα τους που αντιμετωπίζονται με την θεωρία του κόστους – κέρδους, από διάφορους εργοδότες και εταιρείες που εκμεταλλεύονται  και κλέβουν μέρος των μισθών των και εργασιακών δικαιωμάτων τους, αξιοποιώντας όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που ψήφισαν και συνεχίζουν να ψηφίζουν όλες οι κυβερνήσεις που εξυπηρετούν τα υπερ-κέρδη των μεγάλου κεφαλαίου σε βάρος των ζωών των εργαζομένων.

Η πατριαρχική δομή της κοινωνίας κάνει ακόμη ανεκτή την βία ενάντια στο γυναικείο φύλο με την στέρηση από αυτό των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ζωή και την ασφάλεια. Οι πολλαπλοί ρόλοι που το κεφαλαιοκρατικό σύστημα δίνει στις γυναίκες όπως εργαζόμενης, μητέρας, συζύγου χωρίς να τις προστατεύει, έχει αποτέλεσμα την σημαντική μείωση της ποιότητάς της ζωής τους. 

Καθημερινά οι γυναίκες  έρχονται αντιμέτωπες  με προκλήσεις, απειλές, εκβιασμούς, παρενοχλήσεις, διλήμματα στο εργασιακό και οικογενειακό τους περιβάλλον στο οποίο ζουν και εργάζονται. Όμως καθημερινά αντιστέκονται, αγωνίζονται, διεκδικούν και απαιτούν ισότητα  στη διεύρυνση των δικαιωμάτων τους στην εργασία και στην κοινωνία, οργανωμένα μέσω των Σωματείων και των φορέων τους.

Στον κλάδο μας είναι μεγάλη τιμή που για πρώτη (ίσως) φορά στην ιστορία των Μεταλλωρύχων, εξελέγη ΟΜΟΦΩΝΑ γυναίκα Πρόεδρος στο σχετικά νέο ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ ΕΥΒΟΙΑΣ, κατακτώντας επάξια και μαχητικά μια πολύ σημαντική θέση, σε ένα κλάδο με πολλά ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας, εκμετάλλευσης, αλλά και απολύσεων που προκλητικά κάνουν οι εργοδότες. Η εκμεταλλευτική εταιρεία, σαφώς ενοχλούμενη από την δράση του Σωματείου που ζήτησε καλύτερες συνθήκες εργασίας σε όλους τους χώρους και ειδικά στους εργασιακούς χώρους που εργαζόταν γυναίκες με τριτοκοσμικές συνθήκες (οι οποίες είχανε σακατευτεί σχεδόν 12 έτη εργασίας),  δεν δίστασε το 2025 να απολύσει σταδιακά 45 γυναίκες εργαζόμενες στα μεταλλεία και επιπλέον άλλους 10 εργαζόμενους μέχρι το τέλος του 2025, προκειμένου να το διαλύσει, ή να μειώσει τη δράση του σωματείου.

Το σωματείο με μπροστάρη την Πρόεδρο με αγωνιστικές αντιδράσεις  και με αρωγούς την ΟΜΕ και το Ε.Κ. ΕΥΒΟΙΑΣ, δεν διαλύθηκε και συνεχίζει τη δράση του.

 Η ΟΜΕ θα συνεχίσει είναι στο πλευρό του Σωματείου και της Προέδρου για να αντιμετωπιστούν όλα τα ζητήματα του χώρου που εργάζονται!

Διεκδικούμε και απαιτούμε συγκεκριμένα μέτρα για τις γυναίκες που :

  • Θα στηρίζουν την εργασία και την μητρότητα.
  • Θα αντιμετωπίζουν τη μεγάλη ανεργία στις γυναίκες.
  • Θα εξασφαλίζουν την επαγγελματική εξέλιξη, με βάση τα προσόντα που έχει σήμερα η γυναίκα.
  • Θα στηρίζουν μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, με σταθερό ωράριο εργασίας, με μείωση των ωρών εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών, για 35ωρο, 5ήμερο.
  • Θα αναβαθμίζουν το κοινωνικό κράτος και τις παροχές προς την οικογένεια.
  • Θα δίνεται σε όλες τις μέλλουσες μητέρες άδεια κύησης, τοκετού, λοχείας, μητρότητας με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης.
  • Θα προωθούν την αλλαγή των πολιτιστικών προτύπων, ώστε να αναδεικνύουν τη γυναίκα ισότιμη με τον άνδρα σε όλους τους τομείς.
  • Με πραγματική δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία.

 

  • Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, για την προστασία, της μητρότητας, ειδικά και τον κλάδο μας όπου γυναίκες που εργάζονται στα ορυχεία, αναγκάζονται να σηκώνουν μεγάλα βάρη έως και 70 κιλά, χωρίς ιδιαίτερα μέτρα προστασίας σε επικίνδυνους χώρους, με την προκλητική αδιαφορία των εργοδοτών. Αποτέλεσμα να σακατεύονται στη δουλειά με το πέρασμα των χρόνων και όταν τις θεωρούν «μη αποδοτικές», τις απολύουν για ψύλλου πήδημα.

 

  • Διεκδικούμε την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με μόνιμη και σταθερή εργασία, σταθερό ωράριο, με πρόσθετα μέτρα στήριξης των εργαζόμενων γυναικών όπως αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, με επαρκή μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού, απαγόρευση απόλυσης εγκύων, κατοχύρωση αδειών μητρότητας, τοκετού, λοχείας για όλες τις εργαζόμενες ανεξαρτήτου εργασιακής σχέσης, με πλήρη μισθολογικά εργασιακά- ασφαλιστικά δικαιώματα.

 

  • Διεκδικούμε ένα αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν δίκτυο υπηρεσιών και δομών υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, φροντίδας και προσχολικής αγωγής για τα παιδιά μας, για να αναπτύσσονται ολόπλευρα.

 

  • Δεν ανεχόμαστε να ξαναζήσουμε «ΒΙΟΛΑΝΤΕΣ», νεκρές και σακατεμένες εργάτριες που αναγκάζονται να δουλεύουν νύχτα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, χωρίς προστασία και μέτρα υγείας και ασφάλειας, αντιμέτωπες με την πολύμορφη εργοδοτική βία. Χτίζουμε πραγματική ασπίδα προστασίας απέναντι σε κάθε μορφή ανισοτιμίας και

 

Αγωνιζόμαστε δίπλα στις γυναίκες στηρίζοντας το δίκαιο αγώνα τους για ίσα δικαιώματα αντρών και γυναικών, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για λιγότερες ώρες εργασίας και μείωση του χρόνου συνταξιοδότησης.

 

Ευχόμαστε σε όλες τις Γυναίκες, Καλή Δύναμη για τους αγώνες που έρχονται!!!

 

ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΟΜΕ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

Σαν σήμερα…

Σαν σήμερα…

Σαν σήμερα…

Σαν σήμερα…