ΑρχικήΆρθρα-ΑπόψειςΑπό το περήφανο ΟΧΙ της εποποιίας του 40, στα επαίσχυντα Ναι της...

Από το περήφανο ΟΧΙ της εποποιίας του 40, στα επαίσχυντα Ναι της ξεφτίλας του σήμερα…

Γράφει ο Νίκος Πολυμενάκος

Τις επόμενες ημέρες βάζει λουκέτο και κλείνει (και) το κατάστημα ΕΛΤΑ Άστρους, Μια υπηρεσία που, συν τοις άλλοις, εξυπηρετεί τους τελευταίους εναπομείναντες ηλικιωμένους κατοίκους των ορεινών χωριών του Δήμου μας (διανομή συντάξεων του ΟΓΑ και όχι μόνο).

Έχει προηγηθεί, το τελευταίο χρονικό διάστημα στο Άστρος, το κλείσιμο της Εθνικής Τράπεζας, του ΙΚΑ, της Εφορίας, της Πολεοδομίας, του Υποθηκοφυλακείου, ενώ συνεχίζει να παραμένει κλειστό το Αρχαιολογικό Μουσείο λόγω έλλειψης προσωπικού.

Από τα 26 χωριά του Δήμου μας ,164 άνθρωποι πρόσφεραν τη ζωή τους το 1940, για την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και το μέλλον της πατρίδας μας.

Σήμερα η Ελληνική Πολιτεία “τιμά” τον αγώνα τους βάζοντας ταφόπλακα στα χωριά τους.

Στη σημερινή μίζερη ελληνική πραγματικότητα, όπου συρρικνώνεται η ελευθερία, όπου καταρρακώνεται η αξιοπρέπεια, όπου κυριαρχεί η δυσοσμία των σκανδάλων, όπου η κοινωνική πρόνοια και μέριμνα απουσιάζουν, όπου οι θεσμοί συνθλίβονται και κατακρεουργούνται, όπου οι πολίτες θα πρέπει αντί για μία εργασία να αναζητούν 2 και 3 δουλειές για την επιβίωση, όπου εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι (το μέλλον της χώρας μας) εγκατέλειψαν και συνεχίζουν να εγκαταλείπουν τη χώρα μας χωρίς την προοπτική επιστροφής, όπου η επαρχία και περιφέρεια “πνέουν τα λοίσθια” , όπου οι αριθμοί ευημερούν αλλά οι άνθρωποι πεθαίνουν, όπου το δημογραφικό και όλοι οι στατιστικοί δείκτες σηματοδοτούν το δυσοίωνο αύριο, όπου η δημοσιογραφία στην πλειονότητά της από πυλώνας της Δημοκρατίας έχει καταστεί αισχρός και προπαγανδιστικός μηχανισμός, όπου πολιτικάντηδες υποδύονται το ρόλο των πολιτικών και μαζί με τις κομματικές ακρίδες κατασπαράζουν μόχθους και όνειρα, όπου…όπου…όπου, μέσα σε κύκλους αγωνίας, η ιστορική συνέχεια δε διασφαλίζεται με πολιτικές που περιορίζονται και αναλώνονται στις ψευδαισθήσεις του επικοινωνιακού πλαισίου, δε διασφαλίζεται με πολίτες που έχουν απολέσει το λόγο και το ρόλο τους.

Τελικά, δίχως ρητορείες, απομένει κάτι σήμερα από την εποποιία του ’40 ; Η ουσία της επισκόπησης μας φέρνει μοιραία στη σύγκριση: Η Ελλάδα της Αντίστασης και η Ελλάδα του σήμερα..

Νίκος Πολυμενάκος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ