Όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο μας (24/10/2025) για το φαρμακευτικό hub της Τρίπολης, η διορατική παραγωγή μπορεί να ενώσει την παράδοση με την καινοτομία, αξιοποιώντας ξεχασμένους θησαυρούς της Αρκαδίας. Ένας από τους πιο πολύτιμους είναι η σηροτροφία.
Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, στον κάμπο της Μαντινείας, στο Λεοντάρι και στα χωριά της Μεγαλόπολης, η εκτροφή μεταξοσκωλήκων αποτελούσε συμπληρωματική πηγή εισοδήματος. Οι γυναίκες φρόντιζαν τα κουκούλια στα κατώγια, τρέφοντας τους μεταξοσκώληκες με φύλλα μουριάς, ενώ το μετάξι διοχετευόταν στα υφαντουργεία. Με την επικράτηση των συνθετικών ινών, η δραστηριότητα αυτή σταδιακά εγκαταλείφθηκε, αφήνοντας πίσω της μια ζωντανή αλλά ανεκμετάλλευτη κληρονομιά.
Σήμερα, η ίδια παράδοση μπορεί να αποκτήσει νέο ρόλο, όχι πλέον για την παραγωγή υφασμάτων, αλλά ως πηγή πρώτων υλών υψηλής προστιθέμενης αξίας για τη φαρμακευτική και βιοτεχνολογική βιομηχανία.