ΑρχικήΡοή ΕιδήσεωνΑρκαδίαΠαπαηλιού: Η κρίση εμπιστοσύνης προς τη Δικαιοσύνη είναι απόρροια των συστηματικών κυβερνητικών...

Παπαηλιού: Η κρίση εμπιστοσύνης προς τη Δικαιοσύνη είναι απόρροια των συστηματικών κυβερνητικών παρεμβάσεων… & Στην εκδήλωση για την 81η επέτειο…

Η κρίση εμπιστοσύνης προς τη Δικαιοσύνη είναι απόρροια των συστηματικών κυβερνητικών παρεμβάσεων που υπονομεύουν την ανεξαρτησία της, αλλά & της αναξιοπιστίας που εκπέμπει η ηγεσία της, λόγω της συμπόρευσής της με τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης…

Η κρίση εμπιστοσύνης προς τη Δικαιοσύνη δεν είναι τυχαία. Είναι απόρροια των συστηματικών κυβερνητικών παρεμβάσεων που υπονομεύουν την ανεξαρτησία της, αλλά και της αναξιοπιστίας που εκπέμπει η ηγεσία της, λόγω της συμπόρευσής της με τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης της ΝΔ του «καθεστώτος Μητσοτάκη».

Τελευταίο παράδειγμα, οι πολιτικές, ως μη ώφειλε, αναφορές της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου επί της τοποθέτησης του Σωκράτη Φάμελλου για  την εξαφάνιση και το θάνατο του Βασίλη Καλογήρου-γιού της Προϊσταμένης της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας,  αμέσως μετά την ομιλία-στην ουσία εντολή προς τις δικαστικές αρχές του Υπουργού Επικρατείας  Μ. Βορίδη.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιχειρεί να καταστήσει ή μάλλον  έχει καταστήσει τη Δικαιοσύνη εργαλείο εξυπηρέτησης πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα σε κρίσιμες υποθέσεις και αφήνοντας ατιμώρητες σοβαρές παραβιάσεις της νομιμότητας-του κράτους δικαίου.
Παρατηρείται  ατιμωρησία για ισχυρούς παράγοντες, πολιτικούς και οικονομικούς,  ενώ υποθέσεις διαφθοράς, και όχι μόνον, κλείνουν άρον-άρον ή ωθούνται σε παραγραφή.

Και βέβαια (παρατηρούνται), καθυστερήσεις στην απονομή της (της δικαιοσύνης) κατά την καθημερινή δικαστηριακή πρακτική.

Ενώ, την ίδια στιγμή, οι πολίτες που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους, διώκονται και βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα μηχανισμό που ευνοεί τους φορείς του κράτους καταστολής και τους «ολίγους και ισχυρούς».

Λόγω όλων αυτών, η δικαιοσύνη πρέπει να επανακτήσει τον ρόλο της ως εγγυητή της ισονομίας.

Χρειάζονται θεσμικές παρεμβάσεις για την αποκατάσταση και ενίσχυση της ανεξαρτησίας της, διαφανείς διαδικασίες στην επιλογή των δικαστών, και ένα σύστημα που θα διασφαλίζει ότι όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία  έχει δεσμευτεί για ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, που να εγγυάται τη δικαστική ανεξαρτησία και να επαναφέρει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη.

Αυτό μπορεί να γίνει και νομοθετικά, αμέσως, και μέσω της επικείμενης συνταγματικής αναθεώρησης.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να αποσείσει  τις ευθύνες της, εμφανίζοντας το αυτονόητο αίτημα για δικαιοσύνη ως λαϊκίστικο, που αποσκοπεί  (δήθεν) στη συκοφάντησή της  και εν τέλει στην αποσταθεροποίηση της χώρας.

Κάθε φορά, που η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός βρίσκονται σε δύσκολη θέση, παραπέμπουν στην αποσταθεροποίηση. Πρόκειται για γνώριμη μέθοδο της Δεξιάς του «καθεστώτος Μητσοτάκη».

‘Όμως η αναζήτηση της αλήθειας και η απόδοση ευθυνών δεν είναι τοξικότητα. Είναι υποχρέωση  προς τους πολίτες και, στην περίπτωση του εγκλήματος των Τεμπών, προς τους συγγενείς των θυμάτων.

Οι ευθύνες της ΝΔ είναι ξεκάθαρες: Καθυστέρηση στην εγκατάσταση και εφαρμογή των αναγκαίων συστημάτων για ασφαλείς μετακινήσεις και μεταφορές με το σιδηρόδρομο, αδιαφορία για τις προειδοποιήσεις των εργαζομένων, ότι υπάρχουν σοβαρά ζητήματα ασφαλείας (στους σιδηροδρόμους)  και συστηματική προσπάθεια συγκάλυψης των γεγονότων μετά την τραγωδία-το έγκλημα.

Σε αυτό το πλαίσιο λειτούργησε και η Εξεταστική Επιτροπή, προκειμένου «να αφαιρεθούν» από το κάδρο των ευθυνών ο τότε υπουργός Μεταφορών-Υποδομών Κ.Αχ.Καραμανλής  και άλλα κυβερνητικά στελέχη,  για την οποία ο ίδιος ο πρωθυπουργός είπε ότι «δεν ήταν μία καλή στιγμή για τη Βουλή» και για να παρεμποδιστεί η αναζήτηση-η διερεύνηση της αλήθειας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η  εκλογική νίκη της ΝΔ, το 2023.

Ο λαός και ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία δεν θα επιτρέψουν να ξεχαστεί το έγκλημα. Ο αγώνας μας δεν αποσκοπεί στην πόλωση, αλλά στην ανεύρεση των υπευθύνων, στην απόδοση δικαιοσύνης  και στην αποτροπή νέων τραγωδιών.

Αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι η διεκδίκηση της αλήθειας είναι τοξικότητα, τότε είναι προφανές, ότι έχει επιλέξει την ατιμωρησία για τους υπεύθυνους.

Η πρόταση δυσπιστίας δεν είναι μία συμβολική κίνηση, αλλά μία καθαρή πολιτική πράξη. Στόχος μας είναι, να αναδείξουμε την αντίθεσή μας προς τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΝΔ και να τις αποκρούσουμε. Αλλά και να αναδείξουμε την ανικανότητα και τις αποτυχίες της κυβέρνησης σε όλα τα πεδία, στην οικονομία, στο κράτος δικαίου, στην κοινωνική πολιτική, στα εθνικά θέματα.

Μέσω αυτής της διαδικασίας θα επιχειρήσουμε να αναγκάσουμε τη ΝΔ να απολογηθεί για τις πολιτικές που έχουν οδηγήσει στην πολλαπλή κρίση που βιώνει η χώρα, σε όλες τα διαστάσεις της, τη θεσμική, την οικονομική, την κοινωνική (οι ανισότητες διευρύνονται και το κοινωνικό κράτος καταρρέει) και την εθνική (η ΙΧ εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ του «καθεστώτος Μητσοτάκη», αυτή του «δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου» έχει οδηγήσει σε αδιέξοδα, προκαλώντας και πολλαπλασιάζοντας τις απειλές και τους κινδύνους).

Εν προκειμένω, σκοπείται η συσπείρωση των προοδευτικών κοινοβουλευτικών δυνάμεων, ώστε  να δοθεί το μήνυμα στους πολίτες ότι υπάρχει εναλλακτική λύση.

Γνωρίζουμε, ότι η ΝΔ διαθέτει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά αυτό δεν σημαίνει, ότι δεν πρέπει να καταγγελθούν συγκροτημένα  τα πεπραγμένα της και να αναδειχθεί  ένα εναλλακτικό προοδευτικό σχέδιο.

Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν, ποιοί υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον και ποιοί το υπονομεύουν.

Η πρόταση δυσπιστίας συνιστά πρόσκληση  προς την κοινωνία για δημοκρατική αφύπνιση και πολιτική αλλαγή.

Ο κατακερματισμός της προοδευτικής αντιπολίτευσης αποτελεί αντικειμενικό πρόβλημα, που τελικά διευκολύνει την παραμονή της ΝΔ στην εξουσία. Ο κατακερματισμός αυτός δεν είναι φυσικό φαινόμενο, αλλά αποτέλεσμα πολιτικών και στρατηγικών διαφοροποιήσεων του παρελθόντος και της προώθησης μικροκομματικών και προσωπικών επιδιώξεων.

Ωστόσο, οι σημερινές συνθήκες επιβάλλουν να δούμε πέρα από τις διαφορές και να αναζητήσουμε κοινούς τόπους προς προοδευτική κατεύθυνση. Η ανάγκη συμπόρευσης των προοδευτικών δυνάμεων είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

Η κυβέρνηση της ΝΔ του «καθεστώτος Μητσοτάκη» έχει υποβαθμίσει τη δημοκρατία και έχει μετατρέψει το κράτος σε εργαλείο εξυπηρέτησης συγκεκριμένων μεγάλων και ισχυρών συμφερόντων, με την εφαρμογή πολιτικών που διευρύνουν τις κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία έχει ξεκάθαρα διακηρύξει την ανάγκη για μία προοδευτική διακυβέρνηση. Αυτό απαιτεί συνεννόηση με όλες τις δυνάμεις που τοποθετούνται στον προοδευτικό-δημοκρατικό χώρο και  συγκλίσεις σε προγραμματικές θέσεις.

Η πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να επέλθει, αν η κάθε πολιτική δύναμη του προοδευτικού χώρου λειτουργεί για τον εαυτό της. Χρειάζεται  συλλογική προσπάθεια, που να αποσκοπεί στην υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος.

Η προοδευτική συμπόρευση δεν μπορεί να είναι προϊόν συγκυριακών και μάλιστα εκλογικών επιλογών. Χρειάζεται ειλικρινής διάλογος, προγραμματικές συγκλίσεις και, κυρίως, δέσμευση για μία διακυβέρνηση που να απαντά στις κοινωνικές ανάγκες. Κοινός παρονομαστής πρέπει να είναι η εναντίωση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η ενίσχυση   της δημοκρατίας και η δέσμευση για ένα κράτος κοινωνικής δικαιοσύνης.

Οι όποιες διαφορές μπορούν να γεφυρωθούν μέσω προγραμματικών συγκλίσεων, που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία είναι ανοικτός σε συνεννόηση και συνεργασία, αρκεί να υπάρχει ειλικρινής πρόθεση όλων για την προοπτική μιάς προοδευτικής διακυβέρνησης και όχι μια συγκυριακή συμμαχία χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.

(Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία) αποτελεί τη βασική δύναμη του ευρύτερου προοδευτικού χώρου και οφείλει να ηγηθεί της προσπάθειας για πολιτική αλλαγή. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κινηθεί μόνος του. Χρειάζεται μια ευρεία προοδευτική συμπόρευση, με σεβασμό στην αυτονομία όλων των δυνάμεων που μπορούν να συμμετάσχουν σε αυτή την προσπάθεια.

&

Στην εκδήλωση για την 81η επέτειο της εκτέλεσης των 212 πατριωτών από τα χιτλερικά στρατεύματα κατοχής, στις Βίγλες.

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και κείμενο που λέει "ΔΗΜΟΣ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ Aih E70 MDLAE Tnir METANETONKE e"

Ο βουλευτής Αρκαδίας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία   Γιώργος Η. Παπαηλιού

(και) ως εκπρόσωπος

του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Σωκράτη Φάμελλου

στην εκδήλωση για την 81η επέτειο της εκτέλεσης των 212 πατριωτών από τα χιτλερικά στρατεύματα κατοχής, στις Βίγλες.

Η ιστορική μνήμη αποτελεί στοιχείο της εθνικής ταυτότητας ενός λαού.

Εν προκειμένω, τα γεγονότα του πολέμου 1940-1941 και της κατοχής, όπως και άλλα προηγούμενων ιστορικών περιόδων, ανέδειξαν, ως διαχρονική στάση ζωής του ελληνικού λαού-του Ελληνισμού, την  αντίσταση  προς όσους επιβουλεύονται την ανεξαρτησία της πατρίδας, την ελευθερία των πολιτών, τη δημοκρατία.

Πρόκειται για χαρακτηριστικό που έχει ενσωματωθεί στο «κύτταρό» του, αποτελώντας αναπόσπαστο στοιχείο της ύπαρξης και της  παράδοσής του.

Όλοι όσοι επιχείρησαν να τον υποτάξουν, απέτυχαν.

Η ιστορική μνήμη συνιστά και ζώσα πραγματικότητα, καθώς οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί  του παρελθόντος, αλλά και άλλοι νεώτεροι, αναπαράγονται και αναδεικνύονται  συνεχώς,  ενσωματώνοντας σημερινά υπαρκτά προβλήματα.

Ο φασισμός συνιστά διαχρονική απειλή.

Η βαρβαρότητα και οι θηριωδίες του, όπως εν προκειμένω η εκτέλεση των 212 Ελλήνων πατριωτών, στις Βίγλες,  αποτελούν εγγενή στοιχεία του.

Σήμερα, που (ο φασισμός) «σηκώνει» και πάλι «κεφάλι» υπό διάφορες μορφές, μπορεί κι πρέπει  να αντιμετωπισθεί, με θεσμικά και οικονομικά μέτρα και κυρίως με τη διαμόρφωση αντιφασιστικής συνείδησης  και με την ενεργοποίηση εναντίον του των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων, της κοινωνίας των πολιτών και ιδίως της νεολαίας.

Σε  αυτό το πλαίσιο, ούτε οι εκδηλώσεις μνήμης, ούτε η διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου, αποτελούν «ιδεοληψία» ή παρωχημένη εμμονή με το παρελθόν.

Είναι κινήσεις αποκατάστασης στοιχειώδους δικαιοσύνης και εκπλήρωσης ηθικού χρέους, ώστε εκείνα τα αποτρόπαια γεγονότα να μην τα καλύψει η παρέλευση χρόνου και συνακόλουθα η λήθη που κάποιοι επιδιώκουν να επιβληθεί.

Η άσκηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί ευκαιρία επανασύνδεσης με το νήμα της ιστορίας.

Λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους είναι «καταδικασμένοι» να την ξαναζήσουν, με την επανάληψή της να μην  είναι «ιστορικό» λάθος, αλλά έγκλημα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ