ΑρχικήΔήμος Βόρειας ΚυνουρίαςΠανηγυρικός λόγος του κ. Παναγιώτη Ευαγγέλου που εκφωνήθηκε στις εορταστικές εκδηλώσεις της...

Πανηγυρικός λόγος του κ. Παναγιώτη Ευαγγέλου που εκφωνήθηκε στις εορταστικές εκδηλώσεις της Μάχης του Προδρόμου

Πανηγυρικός Λόγος
Μονή Προδρόμου
08/08/2026

Σεβαστοί Πατέρες
Αξιότιμοι Αξιωματούχοι
Αγαπητοί Συμπατριώτες,

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ

Ευχαριστώ για την παρουσία όλων και ιδιαίτερα εκείνων από το Εξωτερικό.
Επίσης, ένα ξεχωριστώ ευχαριστώ στον Δήμαρχο Βόρειας Κυνουρίας και στον Προέδρο της Περδικόβρυσης για την ακαταπόνητη και αμερόληπτη δουλειά τους. Και στον Χρίστο Κυρκιντανο που θεσμοθέτησε αυτή την εκδήλωση, που γινεται για 10η συνεχόμενη φορά σήμερα.

Σήμερα εδώ, τιμούμε την ιστορική μας μνήμη.
Αποδίδουμε δόξα και τιμή και εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στους αθάνατους και ηρωικούς υπερασπιστές αυτής της Μονής, 200 χρόνια μετά από την μανιώδη προσπάθεια των Τούρκο-Αιγυπτίων και άλλων να την κάψουν, μαζί με τους αμάχους, ασθενείς, τραυματίες και αγωνιστές που ήταν εδώ. Όχι μόνο για να κατανοήσουμε τις αρετές και αξίες των και να εξοφλήσουμε το χρέος μας σε αυτούς και άλλους. Αλλά να κρίνουμε την πορεία της Πατρίδας μας με δικαστές εκείνους, τους νεκρούς, και να αντλήσουμε μαθήματα για το δέον γενέσθαι.

Να μην ξεχνάμε τον Κωστή Παλαμά: Χρωστάμε σε όσους ήλθαν, πέρασαν, θα έλθουν, θα περάσουν. Κριτές, θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί.

Επιτρέψατέ μου μια σύντομη σχετική ιστορική αναδρομή.

Ακριβώς 200 και κάτι χρόνια πριν, κατόπιν συμφωνίας του Σουλτάνου, με τον αυτόνομο Αιγύπτιο Πασά Μοχάμεντ Αλή, ο δεύτερος αποστέλλει τον γιό του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο για να καταπνίξει την Ελληνική επανάσταση. Με αντάλλαγμα την Κρήτη, την Πελοπόννησο, και άλλα.

Αυτό, σε συνδυασμό με την φιλοδοξία του Αιγύπτιου πασά, να γίνει Σουλτάνος, κάτι που προσπάθησε το 1831, θορύβησε τους Ξένους, γιατί άλλαζε τα γεωπολιτικά δεδομένα. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία μπορούσε να γίνει ισχυρότερη, ο έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου αυστηρότερος από τους Τούρκο-Αιγύπτιους, θα καθυστερούσε το μελετώμενο άνοιγμα του Σουέζ και υπήρχαν και τα ελληνικά δανεικά από την Αγγλία.

Ο Ιμπραήμ, αποβιβάσθηκε στην Μεθώνη αρχές το 1825, πέρασε νικηφόρα από το Κρεμμύδι, Σφακτηρία και Μανιάκι και έφθασε στην άδεια Τρίπολη στις 10 Ιουνίου 1825. Εγκαταστάθηκε εκεί και την έκανε ορμητήριό του για τις βάρβαρες και καταστροφικές επιδρομές του που παραβίαζαν κάθε αρχή και κανόνα πολεμικής δράσης.

Αλλά δεν είχε καμία μα καμία επιτυχία έπειτα.

Η πολεμική ιδιοφυΐα του Κολοκοτρώνη ήταν πάλι σε δράση.

Απέτυχε να καταλάβει το Ναύπλιο- αναχαιτίσθηκε στους Μύλους από τον Υψηλάντη και Μακρυγιάννη.
Κτύπησε τα Βέρβενα αλλά υποχώρησε χάρις στον Αγιοπετρίτη Ανδρέα Κοντάκη.
Το στρατόπεδο των Βερβένων κατέστρεψε 17 μύλους στον Φαλανθο 12/08/25.
Ο Κολοκοτρώνης του έφραξε τα στενά στο Μαρί και Κοσμά προς την Κυνουρία – Λεωνίδιο και Πραστό- στις 29-30 Αυγούστου 1825
Έφυγε τον Νοέμβριο για να βοηθήσει τον Κιουταχή στην Πολιορκία του Μεσολογγίου.
Ο Κολοκοτρώνης επιχειρεί έφοδο στην Τρίπολη στις 2/01/26 από το Παρθένι και Αγιοργίτικα αλλά το σχέδιο προδόθηκε.

Επέστρεψε αρχές 09/05/1826 στην Τρίπολη και άρχισε την τρίτη επιδρομή προς την Κυνουρία -Άγιο Πέτρο και Λακωνία σκορπίζοντας τον όλεθρο.

Στις 22-26/06/26 στην μάχη της Βέργας επιχειρεί να καταλάβει την Μάνη χωρίς επιτυχία και με μεγάλες απώλειες. Στις 22-24/06/26 στέλνει στρατό να καταλάβει τον Δυρό όπου οι άνδρες ήταν στην Βέργα. Αντιμετωπίσθηκε εκεί με τεράστια επιτυχία από τις Μανιάτισσες, Αυτό και η εν γένει συμπεριφορά του Ιμπραήμ (Πέρασε Μπραΐμης έλεγαν σαν ενδεικτικό καταστροφής) δημιούργησε νέο εντονότερο κύμα φιλελληνισμού.

Στις 18/07/26 δέχεται ισχυρό πλήγμα στην Τεγέα (Γαρέα-Ρίζες) στην μάχη της σοδιάς, όπου εξοντώθηκε όλη η δύναμης των Αιγυπτίων- 300-400 φρουροί- μέσα σε μισή ώρα, που περιφρουρούσαν αυτούς που συγκέντρωναν τροφές.

Στις 26/07/26 εκδηλώνεται η τέταρτη επιδρομή προς Κυνουρία. Εξορμά από την Τρίπολη με ισχυρές δυνάμεις καίγοντας και λεηλατώντας προς Δολιανά και Βέρβενα και ύστερα κινείται με δυο φάλαγγες προς το Καστρί και Άγιο Πέτρο οι οποίες συγκλίνουν στον Άγιο Γιάννη και τον καίνε όπως και την Μελιγού και άλλα διπλανά χωριά και καταλήγουν στο Άστρος.

Πολιόρκησε το κάστρο στις 5-6 Αυγούστου όπου έπαθε μεγάλη ζημιά από τους αμυνομένους με επικεφαλής τον Ζαφειρόπουλο και Σταϊκόπουλο την πρώτη ημέρα και
με Πλαπούτα, Γενναίο, και Νικηταρά την επόμενη- ένδοξοι αρχηγοί και εμβληματικές φυσιογνωμίες της Επανάστασης. Τους ανάγκασαν να οπισθοχωρήσουν με 300 τόσους νεκρούς και άλλους τόσους τραυματίες.

Η διατήρηση του οχυρού ενίσχυσε σημαντικά την άμυνα του Ναυπλίου. Ο Αργολικός παρέμεινε υπό πλήρη Ελληνικό έλεγχο εξασφαλίζοντας τον ελεύθερο διάπλου στα Ελληνικά σκάφη από τα ελεύθερα νησιά Ύδρα και Σπέτσες.

Πνέοντας τα μένεα ο Ιμπραήμ μετά την αποτυχία στράφηκε προς την ακμάζουσα κωμόπολη του Πραστού που τον έκαψε και προς τον Πάρνωνα. Έκαψε τη μονή της Λουκούς και ανέβηκαν στο ξηροκάμπι έχοντας στόχο του την Μονή του Τιμίου Προδρόμου. Γνώριζαν ότι το μοναστήρι ήταν χώρος αποθήκης τροφίμων και πυρομαχηκων, χώρος συσκέψεων των οπλαρχηγών, χώρος νοσηλείας των ασθενών και πληγωμένων, και καταφύγιο αμάχων. Μεταξύ αυτών και ο πληγωμένος φιλέλληνας
Αμερικανός Γεώργιος Ζιάρβης (George Jarvis). Η φρουρά ήταν πολύ μικρότερη από την προβλεπόμενη με ταμπούρια στις πλευρές.

Ο εχθρός επιτέθηκε στο μοναστήρι στις 8 Αυγούστου, 1826, με 500 Τούρκο-Αιγυπτίους από πάνω και έριχνε κυρίως μεγάλες πέτρες. Οι μοναχοί, ολίγοι αγωνιστές και όσοι από αμάχους μπορούσαν να φέρουν όπλα αμύνονταν σθεναρά. Η μάχη λυσσώδης διαρκεί όλη την ημέρα. Προς το απόγευμα, υπερισχύουν προς στιγμή οι εχθροί και οι άμαχοι κατεβαίνουν στο υπόγειο αποφασισμένοι να βάλουν φωτιά στην μπαρούτι. Η αυταπάρνηση όμως και ο ηρωισμός των αμυνομένων ανατρέπουν την κατάσταση και τελικά οι επιτιθέμενοι υποχωρούν για να αποχωρήσουν τελικά. 70 Άραβες έχασαν την ζωή τους και άλλοι πολλοί τραυματίσθηκαν. Μόνο μια δεκάχρονη κοπέλα από το Καστρί τραυματίσθηκε.

Οι γνωστοί μοναχοί του μοναστηριού ήταν ο Παίσιος Ευαγγέλης, Συμεών Κουτζιούκος, Χρύσανθος Χριστοφίλου, (από Περδικόβρυση) και Κυπριανός Μαζαράκος από το Καστρί.

Τέτοια ταπεινωτική ήτα ξανασυνέβη όταν προσπάθησε να καταλάβει το Μέγα Σπήλαιο, στις 24/07/27- λίγο πριν την ναυμαχία του Ναβαρίνου 08/10/27

Είχε προηγηθεί η μάχη στο Πολυάραβο, στις 28/08/2026, όπου απέτυχε να καταλάβει την Μάνη και άλλαξε τακτική- υιοθέτησε την τακτική της καμένης γης και το προσκύνημα. Αλλά ο Κολοκοτρώνης πήρε τα μέτρα του και έδωσε εντολή για «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Στους Νενέκους.

Ακολούθησαν και άλλες νικηφόρες μάχες μέχρις την ναυμαχία του Ναβαρίνου. Όπως στην Καυκαλία της Ηλείας και Λάττι στην Τριφυλία.

Η νίκη που γιορτάζουμε σήμερα εδώ, και οι άλλες νίκες, η κάθε μιά και όλες μαζί, είχαν τεράστια πολιτική, στρατιωτική και ψυχολογική σημασίας για την εξέλιξη της επανάστασης.
Έδειξαν ότι ο εχθρός δεν είναι ανίκητος.
Έδειξαν ότι οι Έλληνες δεν ήταν διατεθειμένοι να παραδοθούν.
Κράτησαν ζωντανή την φλόγα της Επανάστασης, και
αναπτέρωσαν το ηθικό των αγωνιζομένων. Επικράτησε τελικά κλίμα ασφάλειας και συνθήκες ελευθερίας μέσα σε αυτά τα ταραγμένα χρόνια μετά το Μεσολόγγι- ανεκτίμητο αποτέλεσμα

Όλες αυτές οι νίκες, η μετακίνηση του πληθυσμού στα ορεινά και απρόσιτα μέρη, ο σκληρός κλεφτοπόλεμος και η φθορά του εχθρού με τις έξυπνες ενέδρες του Κολοκοτρώνη και η έλλειψη τροφίμων προκάλεσε τεράστια εξάντληση στον εχθρό, και έχασε πολλούς από τους άνδρες του. Παρέμενε στην Πελοπόννησο χωρίς προοπτική νίκης και σε απόγνωση. Σε αντίθεση με ό,τι μάθαμε στα μαθήματα της ιστορίας.

Οι Άγγλοι και οι Ρώσοι, εν τω μεταξύ, με την μυστική Συνθήκη του Λονδίνου 4/4 1826, έξι μέρες πριν από την έξοδο του Μεσολογγίου, στην οποία προσχώρησε και η Γαλλία, συμφώνησαν η Ελλάδα να γίνει αυτόνομη αλλά όχι ανεξάρτητη από τους Οθωμανούς. Τόσο μικρή που να μην είναι βιώσιμη, τόσο μικρή που να είναι ελεγχόμενη, και τόσο μικρή που να μην μπορέσει να αναπτύξει ναυτιλιακή δύναμη ανταγωνίσιμη της Αγγλίας.

Τόσο η ναυμαχία του Ναβαρίνου όσο και το σώμα των Γάλλων αργότερα είχαν μοναδικό σκοπό να επιβάλλουν την μυστική συνθήκη του Λονδίνου. Η ανεξαρτησία της Ελλάδος έγινε αποδεκτή από τον Σουλτάνο με την συνθήκη της Ανδριανούπολης που την υπέγραψε ο ηττημένος Σουλτάνος και οι Ρώσσοι, το 1829. Επισημοποιήθηκε δε με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου 1830.

Ερώτημα- σε τι βαθμό η Ελλάδα χρωστάει την ελευθερία της στους Ξένους;

Την χρωσταει στην Φιλική Εταιρεία, Καποδίστρια, Κολοκοτρώνη και όλους τους ηρωικούς αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Τελεία, παράγραφος.

Οι ξένοι δεν ήθελαν την Ελληνική επανάσταση εξ αρχής, αναγκάσθηκαν να επέμβουν για να υπερασπισθούν τα δικά τους καθαρά συμφέροντα. Άλλα λένε άλλα κάνουν και άλλα έχουν στο μυαλό τους που δεν είναι άλλο παρά το συμφέρον τους. Ο Κόρδικτον, ο Άγγλος ναύαρχος στο Ναβαρίνο, ήταν τόσο κυνικός στον Καποδίστρια όταν τον μετέφερνε στην Ελλάδα: Κοίτα δεν είμαι Φιλέλληνας, ούτε καν φιλάνθρωπος, Υπηρετώ μόνο το συμφέρον της πατρίδας μου!

Αναλογίζοντας την σπουδαιότητα της Φιλικής Εταιρείας στην οργάνωση και διαπεραίωση της Ελληνικής Επανάστασης, και συνυπολογίζοντας το γεγονός ότι οι Έλληνες επιπλέουν στις όποιες κοινωνίες διαβιούν, δοθέντος κάποιου χρόνου, προκύπτει η υποχρέωση και η ευθύνη του Ελληνικού Κράτους , σαν ασφάλεια επιβίωσης του Ελληνισμού, να φροντίζει για την Εθνική, πλήρη και δωρεάν παιδεία των ελληνοπαίδων, εδώ και στο Εξωτερικό. Αναφορικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, η κρατική μέριμνα για την μάθηση των νέων της Ελληνικής γλώσσας και ιστορίας και αξίες του Ελληνισμού έχει ατονήσει. Με αποτέλεσμα κοινοτικά σχολεία να κλείνουν. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όταν ένα κοινοτικό ή άλλο ελληνικό σχολείο κλείνει στο Εξωτερικό, αυτό είναι μια μαχαιριά το σώμα του Ελληνισμού.

Επιστρέφω στην μάχη της Μονής Προδρόμου. Αποφάσισαν να γίνουν ολοκαύτωμα παρασύροντας και τους εχθρούς. Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι. Η τάν ή επί τάς. Ελευθερία ή θάνατος. Πόσο σημαντική και ακριβή είναι η ελευθερία! Εν τούτοις σήμερα είναι σε κίνδυνο από τα διαστρεμμένα και διεφθαρμένα μυαλά μερικών πλουσίων ανά τον κόσμο.

Ολοκαύτωμα υπέρ βωμών και εστιών! Τι θα έλεγαν, πως θα μας δίκαζαν αυτοί με την μνημειώδη αυταπάρνηση, βλέποντας την Περδικόβρυση σχεδόν ερημωμένη, όπως και τα Καστριτοχώρια και γενικά την ύπαιθρο της πατρίδος μας για την οποία αγωνίσθηκαν να ελευθερώσουν; Όταν αντίκρυζαν το συγκλονιστικό δημογραφικό της πρόβλημα; Ως άλλη Πυθία, θα έλεγαν: ζωηρή και από Έλληνες ύπαιθρος, δυνατή Ελλάδα.

Πως θα μας δίκαζαν όλοι οι αγωνιστές της επανάστασης όταν έβλεπαν την χώρα μας να αναπαράγει από την απελευθέρωσή της μέχρις σήμερα: διχασμούς, χρεωκοπίες, μεροληψία στην κατανομή Εθνικών πόρων, εξάρτηση, υποτέλεια, κάθε λογής Μαυροκορδάτους, διαφθορά, σκάνδαλα, τραγελαφικότητες, κλπ.;

Ποιοι είναι οι θεσμοί εκείνοι που τα επιτρέπουν αυτά και ποιοι τους εποπτεύουν, θα ρωτούσαν και θα τους καλούσαν στο εδώλιο!

Ας ανοίξει τα μάτια του ο Ελληνισμός ορθάνοικτα και ας προσδιορίσει εθνικούς στόχους. Επίσης να διαμορφώσει εκείνους του θεσμούς που θα υποστηρίζουν και υπερασπίζονται αυτούς τους στόχους. Αυτοί οι ξεκάθαροι εθνικοί στόχοι θα συντονίσουν και τον απόδημο Ελληνισμό όπου και αν είναι, χωρίς παρεμβάσεις, τύπου ΣΑΕ. Που αποδείχθηκε Δούρειος Ίππος και τον αποσυντόνισε. Έτσι, μαζί με την παιδεία, θα γεννήσουν τις νέες φιλικές εταιρείες, που ήθελαν χρειασθεί, για να εξασφαλίσουν την επιβίωση του Ελληνισμού.

Εν κατακλείδι, αυτές οι παρατηρήσεις, τα συμπεράσματα, και οι προτάσεις, αφού δεν μάθαμε τα σωστά και αναγκασθήκαμε να μεταναστεύσουμε, είναι η προσωπική μου ταπεινή αναφορά, απολογία, συγνώμη, εξόφληση χρέους, ένδειξη ευγνωμοσύνης και απόδοσης δόξας και τιμής στους ηρωικούς αγωνιστές της μονής εδώ, αλλά και σε όλους τους αγωνιστές της Ελληνικής επανάστασης του 1821, ιδιαίτερα στον Κολοκοτρώνη, Καποδίστρια και Φιλική Εταιρεία.

Είναι καιρός να πάρουμε την σκυτάλη από τα χέρια τους.

Ζήτω οι αγωνιστές του 1821
Ζήτω ο γνήσιος Ελληνικός Πολιτισμός,
Ζήτω ο συντονισμένος Ελληνισμός.

Σας ευχαριστώ.

Παναγιώτης Ευαγγέλου
Διδάκτωρ Χρηματοοικονομικών
Επιχειρηματίας, Σικάγο

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ