ΑρχικήΡοή ΕιδήσεωνΑρκαδίαΑπελευθέρωση της Τριπολιτσάς, πρωταγωνιστής ο Οδυσσέας της Τσακωνιάς, Μανόλης Γεωργίου Δούνιας

Απελευθέρωση της Τριπολιτσάς, πρωταγωνιστής ο Οδυσσέας της Τσακωνιάς, Μανόλης Γεωργίου Δούνιας

23 Σεπτεμβρίου 1821-23 Σεπτεμβρίου 2025, 204 χρόνια από την Απελευθέρωση της Τριπολιτσάς, πρωταγωνιστής ο Οδυσσέας της Τσακωνιάς, Μανόλης Γεωργίου Δούνιας.

Ο Μανόλης Δούνιας (1790 – 1855 ), σύμφωνα με την ιστοριογραφία και τις πηγές, ήταν ο ΠΡΩΤΟΠΟΡΘΗΤΗΣ της Τριπολιτσάς, εκείνο το ιστορικό πρωινό της 21ης του Σεπτέμβρη (1821).

Ο ένδοξος ναυτικός Μανόλης Γεωργίου Ντούνιας ή Δούνιας, είχε χαρακτηριστεί «ανήρ πνεύματος και πονηρίας», αφού με την παλληκαριά του και την ευστροφία του κατόρθωσε να εφαρμόσει εκ νέου σχέδιο «Δούρειου ίππου», παγιδεύοντας τους αντιπάλους των μαχόμενων Ελλήνων Τουρκαλβανούς, έτσι όπως κανείς δεν κατόρθωσε μέχρι τότε.
Έτσι, την 21η Σεπτεμβρίου, βλέποντας να εξέρχονται απ’ την πόλη του Ναυπλίου Τουρκαλβανοί κανονιοβολιστές, άρχισε να θέτει άμεσα σε εφαρμογή τα όσα το πολυμήχανο μυαλό του μηχανευόταν, αφήνοντας άπαντες άφωνους από τον πλούτο της εξυπνάδας του και της σπιρτάδας του.
Μίλησε τη γλώσσα τους, προσφέροντάς τους αγαθά και φαγητό, κάτι το οποίο τις δεδομένες τότε συγκυρίες ήταν δυσεύρετο, και παριστάνοντας τον φίλο τους, μαζί με δύο ακόμα πατριώτες Σπετσιώτες που ήταν παρέα με τον Μανόλη Δούνια, και που συμφώνησαν με το λαμπρό σχέδιό του, προχώρησε στην επιχείρηση «Δούρειος Ίππος».
Είναι πολύ ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε τι ακριβώς συνέβη κατά την Άλωση της Τριπολιτσάς από την «Ιστορική Έκθεση» του Εμμ. Τσούχλου[1] αφού αποτελεί πρωτογενή πηγή μια κι ο ίδιος συμμετείχε σ’ αυτή, γι΄αυτό κι ο Τ. Γριτσόπουλος αναφερόμενος στον Τσούχλο τον χαρακτήρισε «αυτόπτη, άρα αξιόπιστο» :
«Εις την εποχήν αυτήν, γνωρίζοντες τον Γκέζαγα, υιόν του Σαρλή-Σάρτσα, Αλβανόν, όστις είχε σπαϊλίας τας προσόδους της πατρίδος μου[α], και το οποίον και εγνωρίζαμεν, εκάμαμεν συνεννόησιν μετ’ αυτού δια να μας βγάλη τους σκλάβους Κοτσαμπασίδες και τους ζώντες Αρχιερείς, όπου και τους έβγαλαν, και ημείς συνεννοηθέντες μετ’ αυτού εμείναμεν σύμφωνοι, εάν παραδοθεί το φρούριον, να παραδοθεί εις ημάς μ’ όσους ανθρώπους έχει και του εδώσαμεν λόγον να τον σώσουμεν και τον στείλωμεν εις τον πατέραν του. Μας έδωσε ευκολίαν και διέταξε τους ανθρώπους του, τους ευρισκόμενους εις την Ντάπια του Ναυπλίου, οσάκις παρουσιαζόμεθα πλησίον, να μη μας κτυπούν, αλλά να μας φέρουν όπλα από μέσα να αγοράζομεν[β].
Μεταξύ μας ήτον και ο συμπολίτης μας Εμμανουήλ Ντούνιας, όστις εγνώριζεν νταγκαλάκηδες Τούρκους Ανατολίτας, οίτινες ήσαν και κανονιέρηδες. Μίαν των ημερών[γ] επλησιάσαμεν κάτωθι της Ντάπιας, έως 60 τον αριθμόν, προκαλέσαμεν τους μένοντας εις Ντάπιαν Οθωμανούς υπό το πρόσχημα να μας φέρουν όπλα ν’ αγοράσωμεν . Οι Αλβανοί έστειλαν εντοπίους Τούρκους να μας φέρουν όπλα, και τότε ο Εμμανουήλ Ντούνιας και ολίγοι τινές ανέβησαν επάνω εις την Ντάπια με το πρόσχημα της ανακωχής, δια να τους φέρουσι όπλα, και ευθύς ώρμησαν και εθανάτωσαν τους εντοπίους, τους δε Αλβανούς παρέλαβε, χωρίς να τους πειράξουν, και ούτως έτρεξαν οι λοιποί πλησίον ευρισκόμενοι, έχοντες μαζί των και σχοινία έτοιμα, τα οποία έδεσαν στα κανόνια οι άνω ειρισκόμενοι και δι’ αυτών ανέβησαν άπαντες οι 60. Μεθ’ ημών ήτο και ο Σπετζιώτης Αβραντίνης, όστις ήτον επιτηδειότατος κανονιέρης, και αμέσως έγιναν τα σημεία και έτρεξεν όλον το στρατόπεδόν μας με τας σημαίας.
Οι δε εν τη Ντάπια πρότερον εμβάντες 60, έως να φθάση το λοιπόν στρατόπεδον, εγύρισαν τα κανόνια και πυροβολούσαν το Σαράγι, παρέλαβαν και την μεγάλην οικίαν του Μουσταφάμπεη, κειμένην πλησίον της Πύλης Ναυπλίας, και ούτως άνοιξαν την θύραν και εισήλθεν όλον το στρατόπεδον και τότε έτρεξαν και άνοιξαν την θύραν του Μιστρά, όπου τότε εισήλθε και το στρατόπεδον του Κεφάλα, και κατόπιν ώρμησαν και επήγαν κυνηγώντας του Τούρκους έως το Σαράγι, άνοιξαν και την πόρταν του Σαραγίου, εμβήκαν πολλοί στρατιώται μέσα, και εκεί συνεκροτήθη μάχη και έβαλαν πυρκαϋάν, και ακολούθως έγινε διαπραγμάτευσις, ελθόντος του αρχηγού Κολοκοτρώνη. Παρεδόθησαν δε εις ημάς και ο διαληφθείς Γκέζαγας, μετά των υπ’ αυτόν 25 Αλβανών μετά των όπλων των, τον οποίον , κατά την υπόσχεσίν μας, αφού τον εφέραμεν εις Πραστόν και επεριποίθημεν τρέφοντες αυτούς δια πολύν καιρόν, δια να εύρωμεν ευκαιρίαν να τον αποστείλωμεν, τον απεστείλαμεν με όλους τους ανθρώπους του και τα όπλα των με μίαν γολέταν, ήτις τον έβγαλεν εις τον Βόλον».
Όμως, ο μεγάλος αυτός αγωνιστής του Έθνους, αδικήθηκε αφού η κυβέρνηση ποτέ δεν του προσέφερε καμία βοήθεια, κανένα χρηματικό «οβολό», και καμία δόξα. Ο Μανώλης Δούνιας, καταγόμενος από την Κυνουρία Αρκαδίας και συγκεκριμένα απ’ το Λεωνίδιο, αυτός ο ευφυής ναυτικός πέθανε στην ηλικία των 65 ετών, στις 28 Φεβρουαρίου του 1855, αφού θάφτηκε στο νεκροταφείο της Αγίας Βαρβάρας, αφήνοντας τέσσερις κόρες ανύπαντρες και μία χήρα σύζυγο

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ