Η Αναστασία Βασιλακάκου μιλά για τη ζωή της, την ενασχόλησή με το ποδόσφαιρο, και το μεγάλο της παράπονο!
Βρεθήκαμε με την Αναστασία Βασιλακάκου και μιλήσαμε για τη ζωή της, το ποδόσφαιρο και την δύσκολη περίοδο που βιώνει από το καλοκαίρι που δεν της παραχωρούν το δελτίο της. Η 19χρονη ποδοσφαιρίστρια αγωνίζεται 7 χρόνια στην ομάδα της Αγίας Παρασκευής και έχει κληθεί από την Εθνική Κορασίδων και την Εθνική Νεάνιδων.
-Πες μας λίγα λόγια για σένα.
Είμαι 19 ετών. Έχω έναν μεγαλύτερο αδερφό 22 ετών, γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Επίσης, είμαι στο δεύτερο έτος στο Τμήμα Γραφιστικής και Οπτικής Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.
-Πότε και πώς ξεκίνησες να παίζεις ποδόσφαιρο;
Έβλεπα από πολύ μικρή τον αδερφό μου να παίζει σε μια ομάδα ποδοσφαίρου και ήθελα πολύ να ασχοληθώ. Στην ηλικία των 6 ετών ξεκίνησα σε μια ομάδα του Δήμου μου με αγόρια, στην οποία έμεινα μέχρι 11 ετών.
-Ποια η αντίδραση των γονιών σου όταν τους είπες πως θες να ασχοληθείς με αυτό το άθλημα;
Τότε δεν ήταν τόσο διαδεδομένο το ποδόσφαιρο γυναικών, επομένως δεν ήταν και πολύ εύκολο να ξεκινήσω. Αρχικά οι γονείς μου φοβόντουσαν να παίζω σε ομάδα αγοριών για να μην χτυπήσω, αλλά επειδή είδαν ότι μου άρεσε πολύ και σωματικά δεν είχα τόσες διαφορές με τα αγόρια, σε εκείνη την ηλικία, ξεκίνησα να παίζω σε ομάδα. Ήταν λίγο επιφυλακτικοί τον πρώτο καιρό, στη συνέχεια, όμως, είδαν ότι περνούσα καλά οπότε με στήριξαν ακόμα περισσότερο.
-Πώς αντέδρασες όταν είδες την πρώτη σου κλήση στην εθνική κορασίδων;
Είναι απίστευτο συναίσθημα να φοράς το εθνόσημο, θεωρώ πως είναι απερίγραπτο. Όταν έμαθα ότι είμαι στην αποστολή της εθνικής κορασίδων ένιωσα απίστευτη τιμή και ταυτόχρονα μούδιασε όλο μου το σώμα. Όταν συνειδητοποίησα τι συνέβη ένιωσα χαρά και ικανοποίηση, αλλά και παράλληλα άγχος για το ποδοσφαιρικό επίπεδο που θα συναντούσα και για το αν θα τα καταφέρω σε τέτοια πίεση να βοηθήσω την ομάδα.
-Ποια η πιο όμορφη ανάμνηση σου από την εθνική ομάδα;
Έχουμε περάσει αναμφισβήτητα πολλές όμορφες στιγμές στις αποστολές, ωστόσο η πιο έντονη ήταν με την εθνική κορασίδων στον αγώνα με την Ελβετία που βάλαμε γκολ στα τελευταία λεπτά του αγώνα. Καταφέραμε πέρα από το να πάρουμε τους 3 βαθμούς έναντι σε έναν πολύ ισχυρό αντίπαλο, να πετύχουμε το 3χ3 στον όμιλο που καμία άλλη εθνική ομάδα δεν είχε καταφέρει.
-Σε έχουμε δει να παίζεις στόπερ, αριστερό μπακ, δεξί μπακ, κέντρο αλλά και στην επίθεση. Εσύ ποια θέση προτιμάς και ποια πιστεύεις ότι σου ταιριάζει περισσότερο;
Γενικά δεν έχω πρόβλημα να αγωνιστώ σε οποιαδήποτε θέση αν θεωρεί ο προπονητής ότι μπορώ να βοηθήσω την ομάδα. Όμως από μικρή έπαιζα στο κέντρο μέχρι που έπαθα ρήξη χιαστού και κατέληξα μέχρι σήμερα στόπερ. Θεωρώ πως και το κέντρο μου ταιριάζει, αλλά αυτή την περίοδο δεν θα μπορούσα να ανταπεξέλθω στην συγκεκριμένη θέση, διότι δεν έχω την απαιτούμενη φυσική κατάσταση.
-Πόσο εύκολο είναι να συνδυάσεις σχολείο/σχολή με τις προπονήσεις και τους αγώνες;
Για να ασχοληθεί κάποιος με τον αθλητισμό σοβαρά και να θεωρεί πως κάνει και πρωταθλητισμό πρέπει να κάνει πολλές θυσίες. Το να συνδυάσεις το σχολείο ή τη σχολή με τον αθλητισμό δεν είναι καθόλου εύκολο, εάν θέλεις βέβαια να είσαι σωστός στις υποχρεώσεις και των δύο.
Όταν ήμουν στο γυμνάσιο και στο λύκειο συνεχώς οι φίλοι μου κανόνιζαν εξόδους και εγώ πολλές φορές δεν ακολουθούσα, διότι είτε είχα προπόνηση, είτε την επόμενη μέρα είχα αγώνα, είτε απλώς έπρεπε να διαβάσω ώστε να έχω χρόνο για την προπόνηση ή τον αγώνα. Ωστόσο, επειδή το άθλημα του ποδοσφαίρου δεν το έχουμε διαλέξει τυχαία, αλλά το αγαπάμε, θεωρώ πως δεν είναι τόσο θυσία, αλλά περισσότερο επιλογή το να πας στην προπόνηση αντί για μια πολυήμερη σχολική εκδρομή.
-Αγαπημένοι παίκτες και ομάδες;
Αγαπημένοι μου παίκτες είναι ο Lionel Messi και η Carli Lloyd. Οι ομάδες που μου αρέσουν πολύ είναι η Barcelona και η Chelsea.
-Ποια χαρακτηριστικά πιστεύεις ότι πρέπει να έχει ένας ολοκληρωμένος παίκτης;
Ο κάθε παίκτης είναι ξεχωριστός. Αναλόγως και με την θέση που αγωνίζεται χρειάζεται να έχει σίγουρα κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Προσωπικά σε έναν παίκτη θαυμάζω πολύ την γρήγορη σκέψη και το μυαλό. Είναι τα χαρακτηριστικά, τα οποία θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικά αλλά ταυτόχρονα θέλουν χρόνο για να επιτευχθούν. Ακόμη, η πειθαρχεία και η υπομονή στον αγωνιστικό χώρο σε συνδυασμό με την φυσική κατάσταση και την τεχνική κατά τη γνώμη μου αποτελούν έναν ολοκληρωμένο παίκτη.
-Η δυσκολότερη αντίπαλος που έχεις μαρκάρει;
Η Gisela Arrieta Betancourt, καθώς είναι μια παίκτρια έμπειρη, γρήγορη, με καλή τεχνική και πολύ αποφασιστική.
-Η πιο όμορφη στιγμή και η πιο δύσκολη σε συλλογικό επίπεδο;
Η πιο όμορφη και ταυτόχρονα και η πιο δύσκολη στιγμή ήταν τον περασμένο Ιούνιο στον αγώνα με την Λάρισα στο Final 4. Από τη μια, ύστερα από μια πολύ καλή πορεία της Αγίας Παρασκευής στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, έφτασε να διεκδικεί την 3η θέση απέναντι σε έναν πολύ δυνατό αντίπαλο. Το κλίμα μεταξύ των παικτριών ήταν πολύ καλό και σε συνδυασμό με τον απίστευτο αγωνιστικό χώρο, επικρατούσε μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Από την άλλη πλευρά, εκείνη την μέρα ήρθαμε σε ρήξη με την διοίκηση της ομάδας, με αποτέλεσμα να νιώθω πως ίσως ήταν το τελευταίο μας παιχνίδι με την Αγία Παρασκευή, γεγονός το οποίο όντως, εν τέλει, ίσχυε.
-Δεδομένου ότι πολλές κοπέλες πηγαίνουν στο εξωτερικό, το έχεις σκεφτεί κι εσύ;
Ναι και εγώ το έχω σκεφτεί. Αλλά μέχρι τώρα δεν ήμουν έτοιμη για τέτοιο βήμα. Είμαι ένα άτομο που δεν του αρέσουν οι έντονες αλλαγές και το να πάω να παίξω στο εξωτερικό μου φαίνεται τεράστιο βήμα. Στο μέλλον ίσως να είμαι πιο έτοιμη και πιο ώριμη ψυχολογικά, αλλά και ποδοσφαιρικά, ώστε να αγωνιστώ σε ομάδα του εξωτερικού.
-Ποιοι είναι οι στόχοι σου;
Αρχικά θέλω να τελειώσω την σχολή μου για να έχω κάτι σταθερό και παράλληλα να παίζω ποδόσφαιρο. Αργότερα ίσως να δοκιμάσω και την προοπτική του εξωτερικού.
-Τι σου αρέσει να κάνεις στον ελεύθερο σου χρόνο;
Μου αρέσει να περνάω χρόνο με φίλους μου, να πηγαίνω γυμναστήριο, να ζωγραφίζω και να βγάζω φωτογραφίες.
-Έχεις κάποιο παρατσούκλι? Πώς σε φωνάζουν οι συμπαίκτριες σου;
Κατά καιρούς έχω και κάποιο διαφορετικό παρατσούκλι. Τα τελευταία δύο χρόνια, περίπου, αρκετές συμπαίκτριές μου με φωνάζουν “πλοκάμι”.
-Από όσο ξέρω από το καλοκαίρι προσπαθείς να πάρεις το δελτίο σου. Πόσο ψυχοφθόρο είναι όλο αυτό και πόσο δύσκολο για μια παίκτρια να μην μπορεί να αγωνιστεί;
Ποτέ δεν περίμενα ότι η σχέση μου με την Αγιά Παρασκευή θα κατέληγε έτσι. Δεν είχα δημιουργήσει πρόβλημα στην ομάδα σε κανένα επίπεδο 7 χρόνια που αγωνιζόμουν εκεί. Ωστόσο κρατάνε μια εκδικητική στάση απέναντι μου. Αυτό που έχουν καταφέρει είναι να έχω μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης εδώ και μήνες χωρίς να έχουν κάποιο ιδιαίτερο όφελος από αυτό. Τους έχω κάνει ξεκάθαρο από το καλοκαίρι ότι δεν έχω σκοπό να συνεχίσω στην ομάδα. Όλη αυτή η κατάσταση σε κουράζει πολύ ψυχολογικά.
Ευτυχώς έχω την οικογένεια μου δίπλα μου και φίλους μου που όλο αυτό τον καιρό με στηρίζουν και με κρατάνε ψύχραιμη και δυνατή. Είναι απαράδεκτο οι ομάδες να μην δίνουν τα δελτία στους αθλητές. Δεν είμαι η μόνη, δυστυχώς, σε αυτή την κατάσταση. Σε πολλά ερασιτεχνικά αθλήματα συμβαίνουν ακριβώς τα ίδια, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο. Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει όλο αυτό και οι διοικήσεις να ενεργούν με βάση την εξέλιξη των αθλητών.
Δεν μπορεί ένας αθλητής να αγωνίζεται και να θυσιάζει την προσωπική του ζωή όταν δεν είναι ευχαριστημένος με την ομάδα που βρίσκεται. Πώς ένας γονιός θα εξηγήσει στο 14χρονο παιδί του, για παράδειγμα, ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπάει, επειδή κάποιος αποφάσισε να μην του παραχωρήσει το δελτίο του χωρίς λόγο;
- Εμείς απλά θα πούμε ότι καλό είναι να μην συμβαίνουν τέτοιες καταστάσεις, σε ερασιτεχνικό επίπεδο, και να βοηθάμε τους νέους αθλητές να προχωράνε και όχι να τους σταματάμε από το αγαπημένο τους σπορ.
- sports365.gr