Κληρονόμοι” και “κληροδότες” ή οι “δέκα πληγές” του τόπου μας.

0

Γράφει ο Νίκος Πολυμενάκος

Κατά αρχάς {και κατά αρχήν) οφείλουμε ως πολίτες να αποδεχθούμε και να μην παραβλέπουμε το ότι ο κάθε αιρετός, και από οποιαδήποτε θέση, πασχίζει, αγωνιά και αγωνίζεται να διαμορφώσει για τον τόπο του τις συνθήκες εκείνες που θα οδηγήσουν στην επίλυση των προβλημάτων, την αξιοποίηση της όποιας δυναμικής, τη βελτίωση της καθημερινότητας, την ενδυνάμωση της προοπτικής για το αύριο ( και σαφώς κρίνεται και εκ του αποτελέσματος). Οφείλουμε, ως εκ τούτου, τον δέοντα σεβασμό και εκτίμηση στους ανθρώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αναγνωρίζοντας την προσφορά και το (όποιο) έργο τους, παρέχοντας την αρωγή μας, ως πολίτες, σε κάθε Δημοτική Αρχή, γιατί αυτό επιτάσσει ο ορθολογισμός και το συμφέρον του τόπου μας.

Να συμφωνήσουμε, επίσης, πως αυτός ο τόπος, ο τόπος μας, εμπεριέχει μια σπάνια ομορφιά, αλλά και πολυσύνθετη δυναμική, που πηγάζει από το μεγαλείο της πλανεύτρας και τεχνίτρας φύσης, που απορρέει από τη μακραίωνη ιστορία, τα πολιτισμικά επιτεύγματα μιας αδιάλειπτης και αέναης παρουσίας του ανθρώπου (τουλάχιστον από τη Νεολιθική Περίοδο), με πολλά και συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Κοινό τόπο και διαπίστωση, επιπλέον, αποτελεί (και σε αντίθεση με τα προαναφερθέντα) πως ο μαρασμός και η υποβάθμιση ολοένα και σε μεγαλύτερο βαθμό επισκιάζουν αυτόν τον τόπο, με τη συρρίκνωση και τη γήρανση του ανθρώπινου δυναμικού, την ερήμωση των χωριών μας (η ερημοποίηση αν και φαντάζει μακρινή είναι προ των πυλών μας), την απαξίωση.

Από την άλλη, ποιος μπορεί να διαφωνήσει πως χρόνια προβλήματα, που ταλανίζουν αυτόν τον τόπο και δυσχεραίνουν την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία, καθιστώντας βασανιστική την καθημερινότητά μας, όχι μόνο δεν επιλύονται αλλά συνεχώς και αυξάνονται και σε έξαρση οδηγούνται; Ποιος μπορεί να διαφωνήσει πως η εκάστοτε Δημοτική Αρχή κληρονομεί τα προβλήματα αυτά από την προηγούμενη, κληροδοτώντας τα, στη συνέχεια, στην επόμενη;

Και, βέβαια, το να επιρρίψουμε για άλλη μια φορά “τον λίθο του αναθέματος” στους αιρετούς, την όποια Δημοτική Αρχή και την Τοπική Αυτοδιοίκηση (με όποιες-όσες ευθύνες και αν τους αναλογούν) μπορεί να καταλαγιάζει την “οργή” μας, αλλά ουδόλως συμβάλλει στην αναζήτηση και την προοπτική λύσεων.

Γιατί οι όποιες λύσεις μπορούν να προκύψουν μόνο μέσω μιας “κοινωνίας πολιτών”, με το διάλογο που γεννά ο λόγος και αντίλογος, με τη σύνθεση των θέσεων και αντιθέσεων, με τον πολίτη να έχει λόγο και ρόλο.

Γιατί ο Πολίτης είναι εκείνος που διαμορφώνει και καθορίζει την πόλη, την πολιτεία, το πολίτευμα, τον πολιτισμό, τους πολιτικούς και τις πολιτικές.

Τις συνέπειες τις βιώνουμε,αν επιθυμούμε και λύσεις ας αναζητήσουμε και τις “δέκα πληγές”, δηλαδή τα αίτια…

Αν, όμως, μας βολεύει να υιοθετούμε και να ασπαζόμαστε τη θέση εκείνων των επιτήδειων και υποτιθέμενων αντικειμενικών – ουδέτερων, κάθε φορά, ανώνυμων σχολιαστών πως για όλα τα δεινά αυτού του τόπου ευθύνεται η παρουσίαση και η ανάδειξη των προβλημάτων ( και δη με τη “συνοδεία” συγκεκριμένων προτάσεων) αλλά όχι τα προβλήματα αυτά καθαυτά και πως μοναδική πληγή αυτού του τόπου αποτελούν οι όποιοι επώνυμοι αρθρογράφοι, ας συνεχίσουμε τον ύπνο του δικαίου και ας συνεχίζουμε να εναποθέτουμε τα όνειρά μας στην παρατεταμένη και απρόσκοπτη απραξία μας…

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here